Ben kitapların hayatımıza tesadüfen girmediğine her birinin içinde bulunduğumuz bir ihtiyaçtan ya da bir arayıştan doğduğunu düşünüyorum. Bu kitap da benim için tam olarak böyle bir zamanda karşıma çıktı.
Kitapta şöyle bir cümle geçiyor:
“Bir olay insanın varoluşunu sarsacak kadar güçlü olduğunda — ölüm, kayıp, ihanet, savaş gibi — zihin yapıları çözülür. O an kişi eski anlam haritasını kaybeder. Ancak tam da o çözülme anında yeni bir yapı kurulmaya başlar.”
Yakın zamanda yaşadığım bir kaybın ardından ben de tam olarak böyle bir dönüşümün içine girdim. Hayatımda yaşanan birçok olayı artık çok daha derinden hissediyor, zaman zaman çelişkiler içinde kalıyorum. En çok da iç sesimin kendime karşı ne kadar yıkıcı olabildiğini fark ettim. Bu, daha önce tanık olduğum bir şey değildi . Sanki zihnim artık susmuyor ve iç sesim kontrolü eline almış gibi hissediyordum.
Bu durumun farkına vardığımda nasıl bir yol izleyeceğimi bilmiyordum. Tam da o sırada çok yakın bir arkadaşım bana bir defter hediye etmesi ve günlük tutmaya başlamamla birlikte, belki de yeni yol haritamı bulabilmek için kendimi anlamaya çalıştığım bir arayış başladı.
Hâlâ bu sürecin içindeyim. Keşfediyorum, bazen reddediyorum, bazen sinirleniyorum. Ama bu kitapla birlikte sanırım biraz da teslim olmayı öğreneceğim. Yapamadıklarım için kendime kızmak yerine, kabul etmenin ve vazgeçmenin her zaman bir başarısızlık olmadığını anlamaya çalışacağım.
Her şeyi yapmak zorunda değilim. Bu düşünceyle kendime daha fazla şefkat göstermeyi öğreniyorum. Hayatta var olma amacımı ararken; kendimi kırmadan, anlayışla ve sabırla ilerlemeye çalışıyorum.
Farkındalığımı artıran, zaman zaman durup kendimi dinleme molaları verdiğim, oldukça akıcı ve keyifle okuduğum bir kitaptı. Bir cümlede olsa herkesin kendinden bir parça bulacağı bu kitabı sırf iç seslerine nefes olsun diye herkese tavsiye edeceğim.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.