Fazlasıyla derin ve hüzünlü bir hikâye!
Ahh Charlie :( Gelip sana sarılmak ve seninle arkadaş olmak için her şeyimi verirdim!
Özetine gelecek olursam; Charlie adında 30 yaşında genç bi adam var. Tek eksiği ya da toplum diliyle “kusuru” düşük IQ seviyesine sahip olarak doğmak! Tek dileği ise bir gün akıllı olabilmek ve insanlar tarafından sevilmek! Karşısına bir fırsat çıkar, bir laboratuvarda bir deney yapılmıştır ve zeka seviyesi artırılabiliyordur. Fakat deney “Algernon” adında bir fare dışında bir insanda uygulanmamıştır ve işe yarayıp yaramayağı bilinmemektedir. Charlie deneye gönüllü olur ve deney işe yarar. Günler geçtikçe zeka seviyesi artmaya hatta diğer insanların da önüne geçmeye başlar. Asıl hikâye de burada anlam kazanır ve üzücü bir hâl alır. Çünkü Charlie eskiden gülüp geçtiği şeylerin farkına varır ve insanların ona nasıl davrandıklarını görür :(
Derken deneyde sapmalar ortaya çıkar Algernon’un zeka seviyesi gerilemeye başlar. Acaba Charliede de aynısı olacak mı diye merakla ve üzüntüyle okuruz! Ve şöyle bir kapanış cümlesiyle bitiririz okumayı “lütfen eğer vaktiniz olursa Algernonun arka bahçedeki mezarına birkaç çiçek koyun olurmu?”
Algernon’a sonsuz çiçekler
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.