Schopenhauer’un Aşkın Metafiziği kitabını okudum ama açıkçası birçok görüşüne katılamadım. Kitapta aşk neredeyse tamamen “türün devamı” üzerinden açıklanıyor; yani aşkın aslında üreme içgüdüsünün bir sonucu olduğu, insanların partner seçiminde bile doğanın bizi yönlendirdiği savunuluyor. Erkeklerin belirli fiziksel özelliklere sahip kadınlara yönelmesi, erkeklerin daha fazla aldatmaya meyilli olması ya da insanların zıt özelliklere çekilmesi gibi birçok durum bu içgüdüyle açıklanıyor.
Ancak bana göre aşkı sadece “aşk = üreme” gibi bir denkleme indirgemek fazla basit ve indirgemeci bir yaklaşım. İnsan ilişkileri sadece biyoloji ve içgüdüyle açıklanamayacak kadar karmaşık. Duygusal bağ, karakter uyumu, paylaşılan deneyimler ve insanların birbirine gerçekten değer vermesi gibi birçok boyut var.
Kitap farklı ve tartışmaya açık bir perspektif sunuyor, bu açıdan düşündürücü. Ama aşkın sadece üreme amacıyla ortaya çıktığını söylemek bana pek ikna edici gelmedi.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.