Zola bu kitapta "ölüm" temasını romantize etmeden, suratımıza bir gerçeklik tokadı gibi çarpıyor. Beş farklı toplumsal sınıftan insanın son anlarını izliyoruz; ama asıl mesele ölmek değil, ölürken bile takınılan o tavırlar.
Kitapta beni en çok etkileyen, karakterlerin "nasıl ölmem gerekir?" diye düşünmesi oldu. İnsan son nefesinde bile toplumsal rolünü, mirasını veya başkalarının ne düşüneceğini hesaplıyor. Zenginlerin o debdebeli ama sahte yas törenleri ile yoksulların "bir boğaz eksildi" sessizliği arasındaki uçurum, adaletsizliğin mezar başına kadar geldiğini kanıtlıyor.
Kısacası Zola diyor ki: Ölüm kaçınılmaz bir son olabilir ama herkes kendi sınıfına göre, kendi maskesiyle ölüyor. Samimi, sarsıcı ve insanı "Ben nasıl bir iz bırakıyorum?" diye düşündüren kısa ama dev bir eser bence .
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.