acıyı yenmek istiyoruz, sıcağı, soğuğu, açlığı, can acıtan her şeyi.
.
.
İlksöz: En hüzünlü kitaplardan bile daha hüzünlü hayatlar vardır.
Zamandan ve mekândan bağımsız bir hikâye, gerek de var mı, sanmıyorum. Savaşın hızla yayılması ve büyük şehre ulaşma korkusu içindeki anne iki oğlunu küçük şehirdeki annesine bırakır. Düşüncesi, savaşın küçük şehre ulaşmayacağı, çocuklarının savaştan etkilenmeyeceğidir. İki küçük çocuk büyükannelerinin yanında, savaşın giderek yaklaştığı bu küçük şehirde hayatın tüm sertliklerini yaşayarak öğrenip büyümeye çalışacaklardır.
Çok şey söylemek isteyip zorla kendimi susturduğum bir paylaşım bu. Sadece üçlemenin ilk bölümünden bir giriş yaptım, varın siz okuyun sonrasını dedim. Ama cazip gelmemiş olabilir bu giriş, ne cazibeli girişlerde hayal kırıklıkları yaşadık zaten, boş verin şimdilik girişi. Kendinizi bir labirente atıverin. Çocukların büyümesi ama savaş ortamında biraz sertçe ve duygusuzca diyeceğimiz bir şekilde büyümesine tanıklık edin. Olayları okudukça savaşın insanları ve çocukları nasıl etkilediğine bir kez daha şahit olun (bu şahitlikleri biraz da başkaları mı yapsa artık diye içinden geçiriyor insan), o etkileri unutmayın ki sonraki dönemlerde onların! hayatlarındaki izleri görün. Sadece Büyük Defter ile sınırlı tutuyorum kendimi çünkü Kanıt ve Büyük Yalan'ı okuyunca karşılaşacağınız sürprizleri doya doya yaşayın.
Bir paragraf yazara. Kristof bu üçlemeyi aslında aralarında belirli bir zaman geçtikten sonra yazıyor. Kanımca baştan kafasında bir üçleme kurgusu yok (ki varsa da ona olan saygım azalmaz). Ve her kitap nasıl bir zeka ürünüdür ki bir önceki ile hem bir o kadar ilgili hem de bir öncekinden bir o kadar uçlarda. Okuyanlar ne dediğimi anladı, okuyacaklar da görecekler dediklerimi. Okuru ile akıl oyunları oynayan yazarlar baş tacımızdır.
Kitap #korsaniledünyaturu Ocak ayı kitabıydı, Macaristan edebiyatından. Hem konusu, hem dili, hem kurgusu, hem içinde barındırdığı gizemleri ile bana çok keyifli bir okuma süreci yaşattı (ikinci bölümün sonundaki tutanağı okurken yaşadığım hissi tarif edemem). Şahaserlerim arasında yerini aldı ve ilerki zamanlarda tekrar okunacak kesin. Bu arada Kristof'tan da ne bulursam okuyacağım sanırım. Hâlâ okumayan varsa mutlaka okunmalı deyip tavsiye edeyim, okuyun okutun. Bu arada okuma sürecinde ve sonrasında kitap hakkında yorum ve paylaşımlarda bulunan tüm kitap dostlarına teşekkür ederim. Sağlıcakla. Kitapla.
.
.
.
Sonsöz:
Ona gerçek hikayeler yazmak istediğimi söylüyorum, ama bir an geliyor, hikaye gerçekliği yüzünden katlanılmaz oluyor, bunun üzerine hikayeyi değiştirmek zorunda kalıyorum. Kendi hikayemi anlatmak istediğimi söylüyorum ona, ama yapamıyorum, cesaretim yok, hikayem çok canımı acıtıyor. Bunun üzerine her şeyi güzelleştiriyorum, olayları oldukları gibi değil, olmasını istediğim gibi anlatıyorum.
.
.
.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.