Unutma yetisinin önemi #spoiler içerirDuygu ve Düşünce
Öncelikle bu kitabı Spoiler vermeden nasıl inceleme yapardım hiç bilmiyorum yapabilen varsa da tebrikler :)
Kitap bir gece annesinin uyurgezerliğine tanık olan Şehnaz’ın, bu sayede ailenin kuşaklar boyu saklanan karanlık sırlarını keşfetmesini konu alır. Annesinin uyurgezer olması şehnazın hayatını alt üst edecek bir dolu sırrın ortaya çıkmasına sebep olur.
Hikaye; büyük anneanne Esme, anneanne Şehbal, anne Ayhan ve Şehnazın etrafında dönüyor. Annesinin ve anneannesinin çektiği sıkıntılar hayatla olan mücadeleri güzel bir şekilde betimlenmiş. Kitabın beni en çok etkileyen yerlerinden biri de alıntı olarak da paylaştığım “Babaları bilemem ama annelerin bilinçdışında sakladıkları, hayatlarında bir etkisi olmadığını, travmasının çoktan geçmiş gitmiş, tedavi edilmiş olduğuna kesinkes inandıkları ve inandıkları ve unuttuklarını sandıkları şeyler bir şekilde kızlarına devroluyor.” alıntısı olmuştu. Ve kitap boyunca bu cidden bu şekilde devam ediyor öteden beri aktarılan travmalar sıkıntılar gelecek kuşaklara da aktarılıyor ayrıca kitap kadın olmanın her dönemde ne kadar zor olduğunu bize gösteriyor. Gerek yüzyıllar önce yaşayan büyük annenin yaşadıkları gerekse üç kuşak sonrasının yaşadıklarına bakılırsa evet bazı şeyler ne yazık ki değişmiyor sadece yön değiştiriyor. Şehnaz karakteri annesinin her uyurgezer gecesinde hayatının şokunu yaşıyor çünkü uyku arasında annesinin söyledikleri o yaşına kadar doğru bildiği şeylerin aslında tam tersi çıkıyor öyleki babasının bile aslında farklı biri olduğunu bu gecelerden birinde öğreniyor ve başlarda kendinden şüphe ediyor annesine yakıştıramıyor ancak zamanla annesinin hastalığını kabul etmek zorunda kalıyor. Bu sırada kendi hayatına dair de sıkıntıları olan bir karakter çünkü saplantılı bir şekilde kendinden yaşça büyük evli biri ile yıllarca aşk yaşıyor. Kendisi aşk zannediyor ama tamamen zehirli bir ilişki aslında. Ne yazık ki bundan roman boyunca kurtulamıyor. Şehnazın en büyük sorunu ise unutma yetisini kaybeden" bir belleğinin olması. Unutmayı unutuyor şehnaz. Yaşadıkları yetmezmiş gibi birde duyduklarını yaşadıklarını asla unutamaması yine karakterin sınavlarından birisi oluyor. En mutlu anlardan en kötü anılara kadar hiçbir şeyi unutamıyor. Aslında unutmanın bazen çok gerekli olduğunu burada görebiliyoruz. Kitaba olumsuz eleştirim ise karakterin geçmişe gidip her detayı hatırladığı kısımların şiir gibi arka arkaya yazıldığı bölümlerde biraz sıkmış olabilir. Yine de konu olarak çok sevdiğim bir kitap oldu.
Ayfer tunç okumayı seviyorum okumadığım kitaplarını da alıp hepsini okuyacağım.
Tavsiye edilir.
·
68 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.