“Bu kitapla, sonrasında başıma gelenleri oraya kazımak istedim. Ve artık yalnız olmaktan korkmadığımı, büyük bir zafer olarak karanlıkta uyuyabildiğimi söylemek isterim.”
Yaşama Övgü – Gisèle Pelicot
Selamlar
Bugün gerçek bir hayat hikâyesi ile geldim. Okurken göğsümün sıkıştığı, yer yer daraldığım; ağır ve sert bir anlatı…
Gisèle Pelicot bu kitapta kendi hayatını ve yaşadıklarını anlatıyor. Yıllarca eşi tarafından uyuşturularak bilincini kaybettiği gecelerde onlarca erkeğin saldırısına maruz bırakıldığını öğreniyor. Gerçek ise tesadüf eseri ortaya çıkıyor.
Sonrasında dünya kamuoyunun dikkatini çeken bir mahkeme süreci başlıyor.
Ve Gisèle Pelicot o mahkemede çok güçlü bir cümle kuruyor:
“Utanç yer değiştirmeli. Utanacak olan ben değilim.”
Böylece yaşadığı şey yalnızca kişisel bir acı olmaktan çıkıyor; toplumun yüzleşmesi gereken bir meseleye dönüşüyor.
Elli yıllık bir evlilik… Üç çocuk, torunlar ve bir hayatın ortasında açığa çıkan sarsıcı bir gerçek.
Bu yalnızca bir travma hikâyesi değil; utancın ve suçun kayda geçirildiği bir anlatı. Aynı zamanda sapık ve saplantılı erkek zihniyetine yöneltilmiş ağır bir eleştiri. Röntgencilikten cinsel sadizme, tahakküm ve itaat ilişkilerinden farklı cinsel sapkınlıklara kadar karanlık bir dünyanın izleriyle yüzleşiyorsunuz. Bu kitap, bir kadının yaşadığı dehşeti anlatırken aynı zamanda o karanlık zihniyetin de maskesini düşürüyor.
“Bu hikâye artık tamamıyla bana ait değil. Zamanın derinliklerinden bu yana uzanan sessiz ve köklü bir acıyı uyandırdı. Muazzam bir tektonik sarsıntıya yol açtı. Neler olup bittiğini, çektiğim eziyetin neleri tetiklediğini nasıl anlamalı?”
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.