"Yaşayan iki annenin biricik yetim kızıydım. Biri beni daha ağzımda sütü kurumamışken evlatlık vermişti, diğeri de beni 13 yaşımda ilk anneme iade etmişti. Ayrılıkların, yalancı ya da gerçeği söylemeyi reddeden akrabaların, mesafelerin kızıydım. Kimin kızı olduğumu artık bilmiyordum. Aslında şimdi bile bildiğim söylenemez. Ben Arminuta'yım, geri verilenim."
#geriverilenkız @domingo_yayinevi ile biz okuyuculara ulaşıyor. #donatelladipietrantonio kalemini sevdim oldukça sade ve anlaşılır. Eseri elinize alır almaz bitmesi bir oluyor. Satır aralarında aidiyet hissi, aile, kardeşlik bağı kavramlarını sorgularken kimliğe sahip olmanın ne denli önemli olduğunu kavrıyoruz bir kez daha. Arminuta henüz altı aylıkken maddi durumu yetersiz, çok çocuklu aileden alınır uzaktan kuzen, çocuğu olmayan bir aileye evlatlık verilir, on üç sene sonra kızcağız tekrar biyolojik anne babasına bırakılır, bırakıldıktan sonra geldiği ailede kardeşleri ona kardeş gözü ile bakmakta zorlanır özellikle erkekler, bu kısmı okumak bana zor geldi abisi tarafından uğradığı cinsel istismar.
Ailenin çektiği zorluklar, yokluk kültürel fark arası uçurum. Etkileyici, sorgulatan bir eser arayışındaysanız tavsiye ederim. Neden geri bırakıldı diyerek sonuna kadar okudum sebebi okurken aklıma geldi ama dedim ne olacak bırakmasa da olurdu, sonrası işin aslı ortaya çıkıyor tabi.
Arminuta'ya kız kardeşi Adriana destek çıkıyor ufaklığına rağmen, aralarındaki bağ hoşuma gitti.
Ayrıca güçlü duruşu, zeki yapısını değerlendirip çalışmalarını hiç aksatmadan dereceler alması Arminuta'ya bir puan daha getirdi benim nazarımda.
Reklam değil.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.