Küçük Eylül'ün dedesi ile birlikte toprağa tohum ekip sulama gorevini üstlenmesi ile başlıyor hikayemiz. Ama işler onun istediği gibi gitmiyor ve birseyler ters gidiyordu. Ve sürekli hüsrana ugruyordu. Ve ne yazık ki oda tıpkı şahit olduğumuz evlatlarımız gibi "BASARAMİYORUM, YAPAMIYORUM" diye bağırıp üzülüyordu. Ve dedesi o iç ısıtan sıcaklığı ile Eylül'ün yanına gelip ona herseyin o anda hemen olamıycağını, olana kadar sabredip emek vermeyi sonunda karşılığını alabileceğini anlatıyor. Tabiki basta bu Eylül'e biraz zor gelsede dedesi dinleyerek sabretmenin ve pes etmemenin gücünü zamanla kavrayarak birseyleri başarmanın tadını çıkarmayı öğrendi. Hikayenin sonunda Eylül mutlu, biz mutlu.
Biz hikâyeyi belki 5 gün arka arkaya okumusuzdur abartısız bir şekilde. Çünkü kızım her okuduğumuzda kitap bitince şunu söylüyor;
"Anne ben hani şunu yapamiyodum ya bugün bida denedim ve yaptım gerçekten. Hani Eylül'de yapamiyodu yaa aynı onun gibi." Hikâyenin bizde bırakmış olduğu etki oldukça olumlu oldu. Bir anne olarak sizlere tavsiyemdir, hem cocuklar hemde sizler için geri dönüşü muhteşem.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.