Ben oralyım. Hatiralarım var. Doğduğu gibi doğdum insanlarin. Bir arnnem va. Birçok penceresi olan bir evim. Kardeşlerim var. Arkadaşlarim. Soğuk pencereli bir hapishanem. Bir dalgam var martiların kapıp kaçtiğı. Kendime has bir manzaram. Fazlaca otum. Sözün en uzak yerlerinde bir ayim var, kuşlarin rizkı ve ölümsüz bir zeytin ağacım. Geçtim yeryüzünden, kiliçlarıin sofraya çevirdikleri bir bedenden geçmesinden önce Ben oralıyım. Annesi için ağladiğında gökyüzü, geri veririm gökyüzünü annesine, ve ben ağlarım, geri dönen bir bulut beni tanısın diye. Kan mahkemesine yakışır her kelimeyi öğrendim, çiğnemek için kuralı. Öğrendim bütün kelimeleri ve parçaladım onlarıI, tek bir kelime kurmak için O da: Vatan...
Şiir: Mahmud Derviş
Tercüme: Emre Ozen
·
36 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.