·325 syf.····Okunma: 11 Mart 2026 23:00 Charlie, çok düşük IQ ile doğmuş ve 34 yaşında bir yetişkindir. Bir fırında çalışmaktadır. Ailesinin isteğiyle katıldığı bir deneyde, ameliyatlar ve yaptığı egzersizlerle zekâsının artırılması hedeflenir. Charlie, yazdığı ilerleme raporlarıyla bu süreci anlatır. Zamanla gerçekten de zekâsı artmaya başlar.
Zekâsı geliştikçe hayatı ve çevresindeki insanları farklı bir gözle görmeye başlar. Çalıştığı fırındaki insanların aslında gerçek arkadaşları olup olmadığını sorgular. Daha sonra işten çıkarılır. Alice’e âşık olur, yetişkin bir insanın yaşayacağı duyguları ve deneyimleri yaşamaya başlar. Zekâsı arttıkça yalnızca duygusal olarak değil, düşünsel olarak da değişir; felsefeden bilime kadar birçok alanda bilgi sahibi olur. Hatta bir süre sonra Alice’i bile geride bırakır ve bu durum ilişkilerinin sona ermesine neden olur.
Deneylerde Charlie ile birlikte kullanılan bir fare vardır: Algernon. Algernon da aynı deney sayesinde çok zekidir ve laboratuvardaki labirentleri çok hızlı çözer. Charlie ile arasında bir bağ oluşur ve Charlie eve taşındığında onu da yanına alır. Ancak Charlie, araştırdığı makalelerden ve çeşitli kaynaklardan Algernon’un zamanla zekâsını kaybetmeye başladığını öğrenir. Bu durumun kendisi için de geçerli olacağını fark eder.
Kitabın en etkileyici yönlerinden biri de ilerleme raporlarıdır. Başlarda Charlie’nin yazılarında çok fazla yazım ve noktalama hatası vardır. Ancak zekâsı arttıkça dili de değişir; kullandığı kelimeler daha karmaşık ve daha derin hâle gelir. Okur olarak sanki biz de onunla birlikte zekileşiriz. Fakat süreç tersine dönmeye başladığında, yazıları tekrar eski hâline yaklaşır. Bu değişimi görmek gerçekten çok etkileyicidir.
Kitabın sonunda Charlie de Algernon gibi zekâsını kaybeder ve ölür. Sonlara doğru yazdığı raporlarda tekrar eski hataların görülmesi insanı çok hüzünlendirir.
Ben bu kitabı çok sevdim. Artık onu en sevdiğim kitaplar arasında sayabilirim.