Bir Mimoza Masalı | Kitap Yorumu
Aynı mahallede yaşayan, aynı okulda okuyan, aynı aşk ateşiyle yanan ama aynı acıyı farklı yerlerde, farklı şekillerde yaşayan iki yaralı ruhtur Liza ve Poyraz. Onlar, masal gibi başlayan bir aşkın Mimoza'sı ve Rüzgâr'ıydı; kendi yazdıkları bu masalın belki de en büyük kurbanlarıydı.
İçlerinden biri , sıcak bir haziran günü , ansızın 2336 km uzakta bulacaktı kendini. Ardında ise koca bir enkaz bırakacaktı. O enkazdan bulduğu küçük bir boşluktan bir nefes kırıntısı çıkaracak ve onunla on yılını geçirecekti. On yıl sonra ise aldığı bir telefonla kendini yeniden başladığı noktada bulacaktı.
Öncelikle yazarın kalemini çok sevdiğimi söylemek istiyorum. Akıcı bir yazım dili var ve kendini hızla okutturuyor. Kitabın başları geçmiş ve şimdiki zaman olarak ilerliyordu. Geçmiş sahneleri okurken Liza ve Poyraz'ın aşkının ne kadar büyük olduğunu görüyoruz. Okul anları tatlıydı ama ben aşırı aşka gelemediğim için bir an yeter diye bağırmak istedim Ve dediğim de oldu araya ayrılık girdi...
Liza'nın ailesine karşı büyük bir kin besledim. İnsan, evladına neden böyle davranır anlamıyorum. Umarım ikinci kitapta hak ettiklerini bulmuşlardır. Onlar yüzünden geçen on yıl... Poyraz'ın aşkının büyüklüğünü şöyle açıklayayım; geçen on yıla rağmen aşkından vaz geçmeyip , hayalini kurdukları evi almış. Oteline Liza'nın adını koymuş, ayrıca elini değdirdiği her yerde mimoza çiçekleri koymuş... Ama bazı yerelde duygusu bana geçmedi...İlk başta kendi ayakları üzerinde durup daha sonra Liza'nın karşısına çıkmayı planlıyordu ama yapmadı.
Liza'ya gelecek olursam; Sakladığı büyük sırra rağmen Poyraz'ın evlilik teklifini kabul etmesini sevmedim. Küçük bir sır değil ki! On yıl boyunca kızını saklamış...Ve otelde yaptıkları hiç hoşuma gitmedi. Olgun bir kadına yakışacak davranışları yoktu. Bu yönünü sevemedim. Yüzleşme yaşanıp aniden evlilik yoluna girmelerine anlam veremedim. Bu kadar kolaysa onca yıl neden ayrı kaldınız!!!
Gelelim benim kitapta en sevdiğim çifte... Yağız ve Leyla Sahnelerini okurken aşırı keyif aldım. Keşke daha fazla okusaydık dediğim anlar oldu. Leyla, deli dolu biri ve Liza'ya olan desteği çok çok güzeldi. İkisi arasındaki dostluğu ikinci kitapta daha fazla okumak istiyorum Yağız ile olan çekimini de sevdim. Kızı sürekli çuval gibi omzuna atmasına sinirlensem de Leyla'nın tepkileri sayesinde eğleniyordum. Ana karakterlerin ayrılma sebeplerinden biri de Yağız...Her ne kadar onu sevsem de hataları olan biri. Kardeşinin iyiliğini düşündüğünü görebiliyoruz ama bunu acı vererek yapmamalı... Onların aşkına en büyük tanık Yağız iken böyle davranması üzücüydü... Umarım devam kitabında mantıklı bir açıklaması olur ve işleri daha da zorlaştırmaz.
Ve final sahnesi... Vurucu bir yerde bitti. Poyraz ve kızının karşılaması, Liza'nın başına gelenler derken son sayfalar su gibi aktı.
•Ayrılık
•Aşk
•Çocukluk aşkı
•Geçmiş x Gelecek
·
30 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.