"Bu yerlerde trenler doğudan batıya, batıdan doğuya gider gelir, gider gelirdi...
Bu yerlerde demiryolunun her iki yanında ıssız, engin, sarı kumlu bozkırların özeği Sarı Özek uzar giderdi.
Coğrafyada uzaklıklar nasıl Greenwich meridyeninden başlıyorsa, bu yerlerde de mesafeler demiryoluna göre hesaplanırdı.
Trenler ise doğudan batıya, batıdan doğuya gider gelir, gider, gelirdi..."
— Cengiz Aytmatov / Gün Olur Asra Bedel
Aytmatov'un bu cümleleri sadece bir romanın açılışı değil — bozkırın sonsuzluğunu, zamanın döngüsünü ve insanın o uçsuz bucaksızlık içindeki küçüklüğünü hissettiriyor.
Ve insan soruyor kendine...
Dünyada en büyük sevinç nedir?
Belki de aşık olanın sevinci.
Sevmek — ve sevilmek sevinci.
Siz ne düşünüyorsunuz?
Edebi Akış'ı takip edin, güzel kitaplar ve anlamlı sözler için buradasınız.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.