Biraz torpilli bir yazar benim için. Kitaplarını bir çırpıda okuyorum ve beni çok etkiliyor. Gülümsetiyor. Hüzünlendiriyor. Gerçekleri yüzüme vuruyor. Görmek istemediklerimi önüme getiriyor. Sürekli kızım sana söylüyorum gelinim sen anla diyor. Ama insan üstüne alınsa da o kendine yazıyor. Kendisiyle konuşma yöntemi bu bence. Bu nedenle kendime çok yakın buluyorum.
Bu kitabında da çok yaralandı, kanı durdurmaya çalıştı. Bir yara bandı yapıştırdı durdu sandı değiştirmek istedi yara yine kanadı. Biraz hava alsın o zaman daha çabuk iyileşir dedi, oluruna bırakırken yaranın çevresine de iyi baktı, dikkat etti bir şey olmasın. Sonra minicik iz kaldı ama gülümseyerek hatırladı çünkü artık acıtmıyordu.
Hayat böyle bir şey yani :)
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.