Kitabı okuma sebebim Miyazaki’nin aynı isimli filmine aşık olmamdı. Miyazaki’nin filme uyarlayıp da kendi sihrinden kattığı tüm kitaplarda olduğu gibi ( Kiki'nin Cadı Kargosu ‘nu tenzih ediyorum.) bunda da hayal kırıklığına uğradım. Filmde insanı ağlamaktan kör eden o büyük ve hüzünlü aşkı ne yazık ki bulamadım kitapta, kurgusu da bölük pörçük geldi bana. Ama öte yandan kitap yazarın hayatının otobiyografik bir yansıması olduğu için “ay kurgusu da güzel olmamış” gibisinden söylenmek hiç yerinde olmaz fikrimce. Yazar eseri acısıyla baş etmenin bir yolu olarak kullanmış çünkü. İyi ki de öyle yapmış ki biz bugün Miyazaki’nin o muhteşem ötesi filmini izleyebiliyoruz.
Yazarın nasıl anlattığından bağımsız olarak hikaye insanın içine dokunan türden. Başka biri bu hikayeyi daha iyi anlatmış olsa da yazarın hakkını da yememek gerek diye düşünüyorum. Yine de izlemediyseniz okumadan önce filmi izlemeniz şiddetle tavsiyemdir!