“Arapçadan aldığımız ‘eyvallah’ kelimesi, Arapçada pek kullanılmadığı hâlde Türkçe ve Farsçada yaygın kullanılan bir selâm, yemin, tasdik ve teşekkür ifadesidir. Hattâ Türkçeden Urducaya da geçmiştir.”
Yani, Arapların bile kullanmadığı bir kelimeyi biz niye dilimize dolamışız. Bundan derhal kurtulmalıyız. Ve bu sadece bir örnek. Keşke bunun farkında olabilsek, ve dediğiniz gibi, eğer yoksa Türkçe kelimesi bunun üzerinde çalışmalar yapılmalı, yeni kelimeler türetilmeli, sözlüklerimiz elden geçmeli. Bunda eksik kalıyor dilbilimciler.
Ne zaman içimde bir hüküm verilse, ben yalnızca ''sensin'' derim, ''rızamrazı'' bir teslimiyetle... Cümle içinde kullandığım, rıza ve razı kelimelerini kullanarak türettiğim rızamrazı ve sensin kelimeleri benim önerimdir... Rızamrazı!
🤔’Rızamrazı’; Aslında o da tam anlamını karşılamasa da (teşekkür, vedalaşma gibi anlamları karşılamaz), yine de değişik bir ifade olmuş, güzel. Bunun gibilerini türetelim, yaygınlaştıralım.🇹🇷