Kolay mıdır tam sevmişken, hayatın anlamını yaşamaya başlamışken, mutluluğu yakalamışken ama sevdiği için idam sehpasına çıkması? Yalnızlık kalmaktan değil ayrı kalmaktan korkuyor. Lâkin dünya onlara ayrılık kapısını açıyor.
Cansın, evet tam ismi gibi cansın diyebileceğiniz biri. Yüreği saf bir sevgi ile dopdolu ve fazlasıyla fedakâr biri. İkbal ile yollarının kesişmesi kısa bir zaman çerçevesinde birbirine alenen ısınan iki insan. Fakat hayatın çetin şartları ikisinin mutluluğuna taş koyar.
Gözü kapalı sevdiğini korumak adına geri dönüşü olmayan bir yola girer. Sizler sevdiğiniz için idam sehpasına gider misiniz? İdam sehpasına giderseniz son arzunuz ne olurdu? Bakın Cansın'ın bu korkusuz ve cesurca yaptıklarına!?
Kitabın son sayfalarına doğru yaklaşırken aklıma düşen iki kitap ismi oldu? Biri Charles Dickens'in "İki Şehrin Hikâyesi" bir diğeri Victor Hugo'nun "Bir Mahkûmunun Son Günü" Evet Cansın 'ın yaşadıkları adeta bu iki kitabın havasını estirdi.
Kitap elime ulaştığı gibi okudum. Nerdeyse ilk sayfayı açmam ve son sayfayı kapatmam bir oldu. Sürükleyici bir anlatıma sahip duygu yoğunluğu çok bir kitap. Okurken kendinizi alamaycağınız harika bir kitap. Okumaya değer.
#alıntılar
"Bu devirde sevdiği için urganı boynuna dolayan kaç kişi var?"
"Istikamet belliydi: Hapisane.
Soğuk duvarlar...
Demir parmaklıklar...
Prangalar...
Yalnızlık...
Uzun, bitmeyen geceler...
Sabahı olmayan karanlıklar...
Hasretle geçen zaman...
Aydınlığı kaybolmuş odalar..."
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.