Mola Yeri Nat Cassidy
Bu kitabı okurken gerçekten gerildim diyebilirim. Hani bazı kitaplar vardır, okurken sadece hikâyeyi takip etmezsiniz; kendinizi olayın içinde hissedersiniz. Mola Yeri benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Hikâye aslında çok basit bir anla başlıyor. Abe, hastanedeki babaannesine yetişmek için gece yolculuğunda bir benzinlikte duruyor ve sadece tuvaleti kullanmak istiyor. Ama kapının arkasından kilitlendiğini fark ettiği anda her şey değişiyor. İşte o andan sonra okurken insanın içinde garip bir huzursuzluk oluşuyor.
Dar bir lavabo, titreyen floresan ışıkları, duvardaki karalamalar, dışarıdan gelen anlaşılmaz sesler… Yazar o kapalı alan hissini o kadar iyi anlatmış ki, bir süre sonra ben de sanki Abe’le birlikte o lavabonun içinde sıkışıp kalmış gibi hissettim. Kapı açılmayınca insanın aklına gelen o panik, çaresizlik ve “buradan nasıl çıkacağım?” düşüncesi gerçekten çok iyi yansıtılmış.
Bir de işin psikolojik tarafı var. Kitap ilerledikçe olaylar sadece bir “korku hikâyesi” olmaktan çıkıyor. Abe’in zihniyle birlikte biz de neyin gerçek neyin hayal olduğunu sorgulamaya başlıyoruz. Özellikle yılanlar, örümcekler ve dışarıdan gelen tuhaf işaretler hikâyeye daha da rahatsız edici bir atmosfer katıyor.
En çok hoşuma giden şey ise şu oldu: Bu kitap sizi ani korkularla değil, yavaş yavaş artan bir gerilimle etkiliyor. Sayfalar ilerledikçe “ben böyle bir durumda olsam ne yapardım?” diye düşünmeden edemiyorsunuz.
Kitap aynı zamanda insanın sınırlarını da sorgulatıyor. Hayatta kalma içgüdüsü bazen insanı nereye kadar götürebilir? Ve gerçekten hayatta kalmak için neyi feda edebilirsiniz?
Kısa ama oldukça yoğun bir okuma oldu benim için. Açıkçası kitabı elime alınca bırakmak istemedim ve tek oturuşta bitirdim. Özellikle psikolojik gerilim ve kapalı alan atmosferi olan hikâyeleri seviyorsanız bu kitap sizi kesinlikle içine çekecektir.
Ama şunu söyleyebilirim:
Bu kitabı okuduktan sonra bir benzinlikte tuvalete girerken kapıya bir kez daha bakabilirsiniz
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.