Dostum, her şeyin farkında olduğun için mi yalnız ve mutsuzsun?
Okuduğum her kitap için özellikle seçtiğim bir şarkı oluyor, öncelikle sizinle onu paylaşmak istiyorum. Şarkı Türkçe değil ama ben müzikte dilin bir önemi olmadığını, zaten kulakla değil kalpten dinlenen bir şarkının his ile anlaşılabileceğine inanıyorum.
Şarkımız : Barbaad-Jubin Nautiyal
(Lütfen dinleyiniz)
Gelelim kitabımıza...
Kitap çok yakın arkadaş olan Çetin ve Ender'in bir diğer arkadaşları olan Fikret'in anne babasının geçirdiği trafik kazası sonucunda ölmeleri ile başlıyor. Fikret, bir süre sonra Amerika'ya geri dönüyor ama Çetin ve Ender'e kız kardeşi Nihal'i emanet ediyor.
Nihal, bu ikili için yeni bir kafa karışıklığı, yeni bir sorumluluk ve yeni bir macera oluyor. En çok da Ender için... Bu ikili ağabeylik tasladığı kıza bir süre sonra aşık olurlar ve hikaye böylece akıp gider.
Bütün bu hikaye Ender'in ağzından Çetin'e adeta bir iç dökme gibi yazılmış. Bu ikili çok küçük yaşlardan beri birlikte, bir arada yaşama şansı bulan, orta yaşlı hâllerinde de, yani bir kel biri göbekli diye tanımladıkları zamanlarında da, birlikte yaşıyorlar.
Nihal'e olan aşkları dedim ama kitapta bariz bir şekilde büyük bir aşk yoktu. Asıl olan Ender'in konuyu bir şekilde Çetin'e getirmesindeydi. Bence üstü örtülü bir "bromance" ya da gerçekten Ender'in Çetin'e olan dostluğunun adı konmamış bir ilişkiye evrilmesi söz konusuydu. Bunu açıkça belirtmediklerini yazmıştım, tamamen diyaloglardan ve geçmişe dönük anlatılardan yola çıkarak söylüyorum.
Nihal'e eskileri anlatan Ender'in: "Her şey gerçekten o kadar güzel miydi Ender, yoksa sen mi güzel anlatıyorsun?" demesi ve Ender'in bunun üzerine kafa yorması, Çetin'in askerken gönderdiği mektubu, ilişkileri ve buna dair yorumları ve nicesi...
Hele şu paragraf beni doğrular gibi:
Kederin bizi başrole taşıdığı, ikimiz dışında her şeyi cılız bir manzaraya dönüştürdüğü o anda, cümleyi kendimce yeniden kurdum: Bizim büyük çaresizliğimiz Nihal'e aşık olmamız değil, sesimizin dışarıdaki çocuk seslerinin arasında olmayışıydı. Asıl çaresizlik buydu.
Sonuç olarak duygu durumum o kadar karışık ki incelemem de güzel olmadı, böyle bir amacım ya da iddiam da yok. Kitaplar sizlerin ona yüklediği anlamla, sizde uyandırdıklarıyla bir şey ifade eder. Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim
·
62 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
