8 Yorum
Herkes, "ilk kendi yaşıyor"
Sanmasa,
Sevdalar da tükenirdi,
Masalları da...
Sonsuza kadar
Sürdüğü bilinsin diye mi nedir,
Bittiği anlar ve ihanetler
Yazılmıyor kitaplara.
Zümrüt-ü Anka Kuşu da yalan aslında,
Kendini külünden yarattığı da...
Ferhat'ın Şirin,
Aslı'nın Kerem için öldüğünü
Kim gördü Allah aşkına?
Ağır, ağır çıkacaksın bu merdivenlerden,
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak,
Ve bir zaman bakacaksın semâya ağlayarak...
Biz dünyadan gider olduk kalanlara selam olsun
Bizim için hayır dua kılanlara selam olsun
Ecel büke belimizi söyletmeye dilimizi
Hasta iken halımızı soranlara selam olsun
Bizim Yunus'un
Ölünceye kadar seni bekleyecekmiş
Sersem
Ben seni beklerken ölmem ki...
Beklersem.
"Özdemir Asaf/Lavinia"
gözümdeki karanlık kalbime yetmez oldu
avcumdaki yalnızlık rüyada geçmez oldu
sokaktaki nilüfer evine dönmez oldu
yok
kayboldu
kayboldu,
kayboldum
yaralı dudakların unuttuğu telaşlar çok
kaybeden sokakların koynunda hiçbir masal yok
saksıları devir
evden yine gir içeri
göğsündeki son nefesi bulutlar görmedi ki
güçsüz şehirlerin dökülen dişleri gibi
baharın gelişini gidenler affetmedi
sızlayan günler gibi annesiz denizlerde
dalından tutmuş gibi babasız gülüşlerde
yeniden sevecek gibi bitmeyen özleminle
sen
kayboldun,
kayboldum..
Reklam
Yıldız gibi parlaksın
Bir gün sende kayacaksın
Fazla parlama etrafa
Sonunda üzülen sen olacaksın
_Iklımya Iklım_
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.