Öz Türkçecilik anlayışını eleştiriyor yazar. Sebebi ise bunun halktan kopuk bir şekilde uydurma kelimelerle yapılmaya çalışılması. Aynı zamanda Öz Türkçe derken Arapça ve Farsçadan aldığımız kelimeleri tamamen atmaya çalışırken Avrupa dillerinden alıntılar yapmanın iki yüzlülük olduğunu savunuyor.
TDK ve TRT gibi yayınları da buna engel olmaldığı için eleştiriyor. Özellikle Atatürk'ün kurmuş olduğu TDK'nin kişilerin elinde oyuncak olduğunu söylüyor. Dilde bir değişim olacaksa bunu işi bilen insanlara bırakılması gerektiğini savunuyor.
Bu kitabı okurken sanki üniversite yıllarımda dil üzerine makale okuyormuşum gibi hissettim. Çok hoşuma gitti bu durum.