Okurken en çok hoşuma giden şey, sıradan bir anın nasıl bir kabusa dönüşebileceğini hissettirmesiydi. Hikâye, gece yolculuğunda babaannesine ulaşmaya çalışan Abe’nin ıssız bir benzin istasyonunda verdiği kısa bir mola ile başlıyor. Ama bu mola, aslında hiç de sıradan bir mola değil. Kapının kilitlenmesiyle birlikte o küçük tuvalet alanı hem fiziksel hem de psikolojik bir tuzağa dönüşüyor.
Kitap boyunca dar bir mekânda geçen olaylar, insanın kendi korkularıyla yüzleşmesini anlatan karanlık bir atmosfere dönüşüyor. Duvarlardaki garip karalamalar, dışarıdan gelen tedirgin edici sesler ve zaman algısının bozulmasıyla birlikte hikâye giderek daha ürkütücü bir hal alıyor. Bu yönüyle kitap, sadece korku değil aynı zamanda insan psikolojisine de dokunan bir gerilim sunuyor.
Benim için en güçlü tarafı atmosferiydi. Yazar, mekânı ve gerilimi o kadar iyi kurmuş ki kendimi gerçekten o kapalı alanın içinde hissettim. Sayfalar ilerledikçe acaba şimdi ne olacak merakı sürekli canlı kalıyor. Özellikle gerilim severler için oldukça sürükleyici bir deneyim sunuyor.
Kitapla ilgili olumsuz olarak söyleyebileceğim tek şey bazı bölümlerde gerilimin tekrar hissi vermesi oldu. Hikâyenin büyük kısmı tek bir mekânda geçtiği için bazı yerlerde tempo biraz yavaşlayabiliyor. Ancak buna rağmen merak duygusu kitabı bırakmayı zorlaştırıyor.
Nat Cassidy’nin kalemi atmosfer kurma konusunda oldukça güçlü. Korkuyu sadece olaylarla değil, karakterin zihninden geçenlerle de hissettirmeyi başarıyor. Okurken sanki bir korku filmi sahnesi izliyormuş gibi bir his oluşuyor. Gerilim ve karanlık atmosfer seven okurlar için kesinlikle merak uyandıran bir kitap.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.