Gönderi

Hamlet Fikrini Çıkarınca Geriye Ne Kalıyor?
Puan vermedi·293 syf.··
2026 21. kitabı
·
6 günde okudu
·
Okunma: 06 Mart 2026 23:55
Hamnet’i okumaya başladığımda Shakespeare hakkında bir roman bekliyordum; bitirdiğimde ise aslında bir annenin yasını ve o yasın gölgesinde görünmez olan diğer çocukları okuduğumu fark ettim. Romanı
Kitap Simyacıları
HamnetMaggie O'Farrell · Domingo Yayınevi · 20249,2bin okunma
··
3.201 Gösterim
11 Yorum
İşte günlerdir beklediğim o inceleme gelmiş...🙌🏻📚 Kaleminize fikrinize sağlık Sorgulayan Okur     M. IşıkSorgulayan Okur M. Işık bey.. Sayenizde ben de "Hamnet'in kardeşlerinin suçu neydi? " sorgulmasına yöneldim...Farklı bakış açılarını dinlemek muazzam..Her toplantımızda çok büyük renk ve katkı sağlıyorsunuz🌸 Kendi adıma teşekkürlerimi sunuyorum✨
Ben teşekkür ederim, gerçekten güzel ve düşündürücü bir okuma oldu sayenizde. Efendim, birbirimize farkında olmadığımız renkleri katıp bakış açılarımızı çeşitlendirebiliyorsak, bu hepimiz için büyük bir kazançtır. Ben de düşüncelerimi sizlerle paylaşarak, gelen yorumları kendi süzgecimden geçirip değerlendiriyorum, bu karşılıklı etkileşim inanılmaz besleyici oluyor. Düşünceleriniz onore etti beni, bir katkı sağlayabiliyorsak birbirimize ne mutlu🙏🌸
1 yanıtı göster
İnceleme okumayı en az kitap okumak kadar seviyorum. Özellikle sizin gibi kaliteli okurların incelemelerini. Kaleminize sağlık. Okuma ve yazma yolculuğunuz daim olsun. Teşekkürler.
Ben teşekkür ederim, bu güzel yorumunuzla beni onore ettiniz 🙏
Kitabı bitirdim, incelememi yazdım ve incelemenizi okudum :)) Kaleminize sağlık Mehmet Bey, ben de sizinle benzer duyguları hissederek okumuşum anlaşılan. Agnes’in bir tek bana antipatik gelmediğini öğrenmek güzel oldu :))
Önceki 2 yanıtı göster
Emine İnenEmine İnen kesinlikle🙏 İncelememde ismi geçen, içinde bulunduğum okuma kulübüne göz atmanızı öneririm. İyi günler, keyifli okumalarınız olsun🌸
1 yanıtı göster
O kadar uzun yorum yazdım şunu söylemeyi unutmuşum. "Hamnet'in kardeşlerinin suçu neydi?" diye sorgulamışsın. Ben o bölüme takılmadım. Tek çocuk sahibi bazı ailelerde şöyle bir yaklaşım vardır. Onların çocuğu bir tanecik olduğu için çok kıymetlidir. İki çocuğu olan ailelerde ise, çocuklar için kişi başına düşen kıymet azalmış oluyor diye düşünülür. Ben bu görüşte değilim. Bir tane de olsa çok da olsa evlat çok kıymetlidir. Birini kaybetmek, "Neyse ki geride diğerleri var" diye teselli yaratmaz hiçbir zaman. Eserle ilgili olarak bir tek bu konuda sana tam katılamadım. Öte yandan çok hassas bir konu. Allahım kimseye böyle bir acı yaşatmasın. Büyük konuşmak istemem.
Hocam şöyle ki; birini sevmek için illa bir sahneyi okurun gözüne sokmaya gerek yoktur. Örneğin: Agnes, yemekte önündeki bir parça ekmeği oğluna verse ve bir anlık bakışsalar bu bir çok sahneyi sayfalarca anlatmaktan çok daha güçlüdür. Ama bu sahneleri görmeyip, üzerine bu yas durumu çok uzun olunca diğer çocuklar zaten babadan uzak bir sevgi içerisindeyken bir de annesinden sevgi görmemek... varın gerisini siz düşünün.
Bu kitabı okuduğunu biliyordum ve yorumunu nasıl yazacağını çok merak ediyordum. Sinemada izledim. Film bende zerre kadar bir hissiyat yaratmadı. Kaldı ki... Evladını kaybetmiş bir annenin dramı vardı. Ben ağlamaktan helak olurum diye düşünmüştüm. A! bende tık yok. Ay bir de Jessie Buckley bu performansı ile Oscar almış. O avaz avaz doğum sahneleri, o avazı çıktığı kadar çığlıklar atarak ağlaması falan... Çok fazla çığlık atmak, acının çok olduğunu göstermiyor. Biri bunu keşke söyleseydi. Bugün Oscar da alınca her yerde o çığlık görüntüleri. Film çok kötüydü. Kitabı nasıl acaba diye storytel'den dinleyeyim dedim. İlk başta güzel başladı. Dönem atmosferi güzel verilmiş. Edebi bir anlatım... 2020'lerde yazılmış olmasına rağmen sanki 1800'lerde yazılmış hissi veriyor. Ama sayfalar ilerlediğinde filmdeki gibi bir ajitasyon hissi oluşmaya başladı. Yani acıyı trajediyi değil de. Okuyucuyu / izleyiciyi sarsıcı bir şeyler yazma kaygısıyla yazılmış gibi. Bu hissiyatla dinlemekten sıkıldığımı düşünmeye başlamıştım ki. Kaybettiği oğlunu yıkamama ritüeline sıra gelince. "Ay Yeter Be!!!" dedim. Ne filmde ne kitapta, yaşanan trajedi okuyucuya / izleyiciye geçmiyor. Çok yetersiz. Bu kadar ses getirmesi ilginç. Ama sinemada ya da edebiyatta oluyor böyle şeyler. Aslında buraya yazdığım bu kadar yazıyla ben de Hamnet için bir inceleme yazısı yazabilirmişim. :) Ha bir de sana şu konuda kesinlikle çok katılıyorum. Willian Sheakspear'in hayatından bir kesit ve Hamlet'in yazılış öyküsü ifadesi, kitabın ve filmin pr'ı için çok yararlı olmuş. Dünyada da Türkiye'de de hem kitap hem film iyi gişe yaptı bu sayede.
Aynil hocam keşke inceleme yazsaymışsınız :) Filmi izlemediğim için bir fikir yürütemeyeceğim. Sizin gibi çocuklarına bağlı duygusal bir anne için bile ajitasyon geldiyse, kendimi yer yer haklı bulabilirim. Sadece o atmosferi vermiş ama o atmosferde kalması yorucu olmuş düşüncesindeyim. Yoksa o kasvetli havanın doğuşu doğru ama kaybolmayışı... Her zaman söylediğim ve söyleyeceğim gibi PR çok ama çok önemli.
Reklam
Metin becerilerinizi kulübümüzün etkinliklerinde kullanmayı tercih ettiğiniz için çok teşekkür ederiz. Toplantıdaki varlığınız bizleri mutlu etti. 🧚🏼‍♀️
Rica ederim ne demek. Elimden geldiğince katkı sağlamaya çalışıyorum bu güzel oluşuma. Nice güzel sohbetlere...🌸🙏
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.