Kabul edilebilirliği güç belirler.
"Ne fark eder? Onlar geliyor, biz bir yere gitmiyoruz ve günün sonunda hayatta kalan kazanacak. Savaş kimin haklı olduğunu belirlemez. Savaş, hayatta kalanı belirler."
Haşhaş Savaşı, savaşı tüm çıplaklığıyla ortaya seren, asla acımayan, sarsıcı bir kitap.
Arkasında yetişkin okurlar içindir uyarısı olmasa da kesinlikle olması gerekiyor bence. Zira bu sizin "benim yaşım mevsimler gibidir her kitabı okurum" ya da "benim bünyem kaldırır ben yaşıtlarıma göre olgunum, psikolojim güçlüdür" diyebileceğiniz bir kitap değil. Kitabı 16 yaş altına kesinlikle önermemekle birlikte (bir tık daha bu konulara hassassanız da en az 18 olmalısınız.) bu konuda daha duyarlı olmanızı diliyorum.
Özellikle 21. bölümde anlatılanlar kanımı feci şekilde dondurdu. O bölümden sonra okumaya ara verdim ve akşam üstü tekrar devam ettim. Hâlâ daha düşündükçe içim titriyor, insanlıktan (onlara insan bile denmez gerçi) o yaratıklardan tiksiniyorum. Gerçek hayatta onlardan daha kötülerin olduğunu da düşününce daha da kahroluyorum. Bu kitap, kadın olmanın zorluklarını da çok güzel bir şekilde gözler önüne seriyor. Tüm gerçekliğiyle.
Yukarıdaki uyarıları dikkate aldığınızı düşünerek incelememe devam ediyorum.
Kitabın beni etkilediğini puandan da anlayabilirsiniz. Savaşın anlatıldığı kitapları severim (savaştan nefret etmekle birlikte. ama insanlığın ne denli canavar olduğu kurgularla öne serilince...) Her neyse kendimi bu konuda ifade edersem çok yanlış anlaşılabilir gibi geldi. Bu kitap da savaşı olduğu gibi tümsomut ve soyutluğuyla öyle bir güzel ele almıştı ki hayran olmak elde değil.
Yazım dilini çok sevdim ama bu sefer edebi yönünden dolayı değildi. Edebi olarak biraz daha geliştirilebilir bir yazım dili ama bu kitapta olması gereken bir dildi. Kuang'ın ne kadar bilgili biri olduğunu satırlarda hissedebiliyorsunuz, beni etkileyen tarafı da tam olarak buydu.
Kitabın ilk kısmı benim favorim oldu sanırım. Akademide geçen kurgulara -özellikle fantastikse- bayılırım. 3. kısmı okuduktan sonra ilk kısım çok huzurlu geldi orası ayrı...
Akademi kısmı bir tık hızlı atlanmış gibi geldi. Bunun en büyük sebebi de ana konunun akademi olmamasıydı ama yine de daha detaylı görmek isterdim.
Kitapta beni oldukça sinir eden bir şey vardı o da diyalogların kesilip durmasıydı. Biri bombayı patlatıyor ama yazar diğer karakterin fikrini söylemesine fırsat kalmadan paragraf başı yapıyor, bölüm arası veriyor. Bu bir çok yerde oluyordu, ikinci kitapta da devam ediyor ve daha heyecanlı sahnelerde olması beni iyice delirtiyor. Sevmediğim tek yön bu olabilir.
Başta Nezha'dan ciddi anlamda nefret etsem de, karakter gelişimi göstereceği belliydi çok da üstünde durmadım o yüzden bu nefretin. Rin'e gelecek olursak
Rin...
Rin'in özellikle kitabın başındaki azmine HAYRAN kaldım. Okumayı bırakıp ders çalışasım geldi. (Tabii ki yapmadım hâlâ yapmam gerek ama onun yerine bu incelemeyi yazıyorum)
Yer yer ona hak vermediğim anlar olsa da (kitabı okuyanlar beni anlar) kendisini genel olarak sevdim.
Buradan sonrası spoiler içerir atlayabilirsiniz.
Altan'ı sevmek ve sevmemek arasında ince bir çizgideyim. Başlarda sevsemde sonra bir soğudum. Tamamen öldüğünü düşünmüyorum bence yeniden gelecek.
Venka'yı hiç sevmesem de yaşadıklarını asla hak etmiyordu. Öyle bir şeyi kimse hak etmez. Kendisine çok üzüldüm, satırları okurken boğazım düğümlendi.
Genel olarak oldukça sevdiğim bir kitaptı. Devamını okumak için sabırsızlandığımdan hemen başladım, serinin sonu benu korkutuyor...
··
583 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok iyi olmuş incelemen kitapla alakam olmamasına rağmen gidip okuyasım geldi🥰🙌🏻(hassas uyarısını görmediğimi düşün)
