Bu kitabı okurken içimde garip bir hüzün vardı. Esme’mim hikâyesi sanki yavaş yavaş silinen bir anı gibi… Ne tamamen unutuluyor ne de eskisi gibi kalıyor. Okudukça bazı duyguların adı olmadığını, sadece hissedildiğini fark ettim. Belki de bu yüzden bu kadar derinden etkiledi beni.
Bazı hikâyeler bitmez, sadece içimizde sessizce yok olur.”