Kitabı severek bitirdim. İçtenlikle yazılmış ve gayet akıcı ilerliyor. 
Sınırlarını Aşan Çocuklar 'ın potansiyeli üzerine durup çocuğun beynini harekete geçirmek için dokuz temel esası anlatıyor.
Özelikle , ' öğrenme şalteri bölümü ve yavaşlık bölümünü 'ilgiyle okudum.
" Çocuğun yapabildiği şeylerin kenarlarında dolaşarak geliştirmek. " s. 179
Çocuğun yapamadığı zayıf yönlerine odaklanmak yerine yapabildikleri etrafında çeşitlendirme yöntemiyle adim adim ilerleyin diyor. Zaten yapabilseydi yapardı diyor yazar. Zorlamak sürekli tekrarlatmak yerine başka yollar deneyin diyor. Temel esaslar da burda devreye gidiyor. 
Anat Baniel kendi derslerinden örnekler vererek , bilimsel açıklamalarda konuyu guzelce harmanlanmış sunmuş.
...
"Acele etmediğimiz ve özel gereksinimleri olan çocuğun açık uçlu, vazgeçilebilir ve esnek hedeflerine ulaşmasına sebatla yardım ettiğimiz takdirde, bu çocuğa ve beynine , katlanarak artan bir gelişme fırsatı vermiş oluruz." S. 188
Önemli olan büyük hedeflere odaklanmak değil küçücük bir ilerlemenin bile ne kadar kıymetli bir başlangıç olabileceğini söylüyor.
...
Son bölümde sevdiğim yazar, profesör, otizm aktivisti * Temple Grandin 'in sözleriyle kitabı bitiyor.
"Anne babalar ve öğretmenler çocuğun kendisine bakmalıdırlar, ona verilen etikete değil. "
Kitabın konusuyla ilgilenen okuyucuculara Temple Grandin 'in kitaplarını okumanızı tavsiye ederim.
Sınırlarını Aşan Çocuklar 'ın potansiyeli üzerine durup çocuğun beynini harekete geçirmek için dokuz temel esası anlatıyor.
Özelikle , ' öğrenme şalteri bölümü ve yavaşlık bölümünü 'ilgiyle okudum.
" Çocuğun yapabildiği şeylerin kenarlarında dolaşarak geliştirmek. " s. 179
Çocuğun yapamadığı zayıf yönlerine odaklanmak yerine yapabildikleri etrafında çeşitlendirme yöntemiyle adim adim ilerleyin diyor. Zaten yapabilseydi yapardı diyor yazar. Zorlamak sürekli tekrarlatmak yerine başka yollar deneyin diyor. Temel esaslar da burda devreye gidiyor. Anat Baniel kendi derslerinden örnekler vererek , bilimsel açıklamalarda konuyu guzelce harmanlanmış sunmuş.
...
"Acele etmediğimiz ve özel gereksinimleri olan çocuğun açık uçlu, vazgeçilebilir ve esnek hedeflerine ulaşmasına sebatla yardım ettiğimiz takdirde, bu çocuğa ve beynine , katlanarak artan bir gelişme fırsatı vermiş oluruz." S. 188
Önemli olan büyük hedeflere odaklanmak değil küçücük bir ilerlemenin bile ne kadar kıymetli bir başlangıç olabileceğini söylüyor.
...
Son bölümde sevdiğim yazar, profesör, otizm aktivisti * Temple Grandin 'in sözleriyle kitabı bitiyor.
"Anne babalar ve öğretmenler çocuğun kendisine bakmalıdırlar, ona verilen etikete değil. "
Kitabın konusuyla ilgilenen okuyucuculara Temple Grandin 'in kitaplarını okumanızı tavsiye ederim.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.