Sorun yoktu,yoksa var mıydı:)))·288 syf.·
10/10
2026 30. kitabı
Benim ballı çöreğim, canım yazarım 
Freida McFadden Yine yapmış yapacağını. Artık şaşırıyor muyum? Tabii ki hayır. Ama yine de her seferinde “bu kadar da olmaz” dedirtmeyi başarıyor, sağ olsun.
Normalde korku ve gerilimle aram mesafelidir; hani uzaktan selam verip yoluma devam ederim. Ama söz konusu Freida McFadden olunca, kendimi hiç istemeden olayların ortasında buluyorum. Üstelik sıkılmadan, bunalmadan… Aksine “bir sayfa daha” derken ruhsal çöküşe doğru tatlı tatlı ilerliyorum.
Kitaba gelince… Dışarıdan bakınca her şey dört dörtlük: Mutlu bir aile, oğluna adeta tapan bir anne ve başarıdan başarıya koşan örnek bir evlat. Yani tam “bizim başımıza gelmez”lik bir tablo. Ama tabii ki burası Kristin Hannah evreni… Hiçbir şey göründüğü gibi kalamazdı, kalmadı da zaten.
Okurken ister istemez şu düşünce kafama yerleşti: Ebeveyn olmak dediğin şey meğer ince işçilikmiş… Öyle “büyüsün de adam olsun”la pek yürümüyor. Ama gel gör ki, ne olursa olsun o evlat meselesi var ya… İşte orada bütün mantık devre dışı kalıyor.
Ve tam “tamam ya, anladım ben bu hikâyeyi” dediğiniz anda… bir bakmışsınız her şey altüst. Öyle bir ters köşe ki, insan kendi okuduğundan şüphe ediyor. “Yok artık… bu sen miydin?” diye diye sayfayı kapatıyorsunuz.
Kısacası, yine kandık. Yine “sakin bir şey okuyayım” diye başlayıp duygusal ve zihinsel bir yolculuğun ortasında bulduk kendimizi.
Okuyacak olanlara şimdiden sabır ve bol şaşkınlık diliyorum. Sevgiyle kalın :)
Freida McFadden Yine yapmış yapacağını. Artık şaşırıyor muyum? Tabii ki hayır. Ama yine de her seferinde “bu kadar da olmaz” dedirtmeyi başarıyor, sağ olsun.
Normalde korku ve gerilimle aram mesafelidir; hani uzaktan selam verip yoluma devam ederim. Ama söz konusu Freida McFadden olunca, kendimi hiç istemeden olayların ortasında buluyorum. Üstelik sıkılmadan, bunalmadan… Aksine “bir sayfa daha” derken ruhsal çöküşe doğru tatlı tatlı ilerliyorum.
Kitaba gelince… Dışarıdan bakınca her şey dört dörtlük: Mutlu bir aile, oğluna adeta tapan bir anne ve başarıdan başarıya koşan örnek bir evlat. Yani tam “bizim başımıza gelmez”lik bir tablo. Ama tabii ki burası Kristin Hannah evreni… Hiçbir şey göründüğü gibi kalamazdı, kalmadı da zaten.
Okurken ister istemez şu düşünce kafama yerleşti: Ebeveyn olmak dediğin şey meğer ince işçilikmiş… Öyle “büyüsün de adam olsun”la pek yürümüyor. Ama gel gör ki, ne olursa olsun o evlat meselesi var ya… İşte orada bütün mantık devre dışı kalıyor.
Ve tam “tamam ya, anladım ben bu hikâyeyi” dediğiniz anda… bir bakmışsınız her şey altüst. Öyle bir ters köşe ki, insan kendi okuduğundan şüphe ediyor. “Yok artık… bu sen miydin?” diye diye sayfayı kapatıyorsunuz.
Kısacası, yine kandık. Yine “sakin bir şey okuyayım” diye başlayıp duygusal ve zihinsel bir yolculuğun ortasında bulduk kendimizi.
Okuyacak olanlara şimdiden sabır ve bol şaşkınlık diliyorum. Sevgiyle kalın :)··
1.708 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yorum harika olmuş canım emeğine sağlık 😍☺️
Bende doğum günüme hediye alacam kendime👍😍😍
