Alice Feeney’nin bu romanı, ilk bakışta sorunlu bir evliliği anlatıyor gibi görünse de aslında çok daha karanlık ve katmanlı bir psikolojik gerilim sunuyor. Hikâye ilerledikçe okur, kimin haklı kimin suçlu olduğunu ayırt etmekte zorlanıyor ve bu belirsizlik kitabın en güçlü yanlarından biri haline geliyor.
Amelia ve Adam’ın ilişkisi üzerinden ilerleyen anlatı, mektuplar ve geçmişe dair parçalarla derinleşiyor. Ancak bu anlatım biçimi okuru zaman zaman yanıltıyor; görünenle gerçek arasındaki çizgi sürekli bulanıklaşıyor. Yazar, karakterlerin iç dünyalarını öyle bir kuruyor ki, hiçbirine tam anlamıyla güvenemiyorsunuz.
Romanın en dikkat çekici taraflarından biri, karakterlerin kusurlarının ve travmalarının ilişkilerini nasıl şekillendirdiği. Bu hikâyede mesele sadece bir evlilik değil; insanların geçmişleri, seçimleri ve birbirlerini nasıl etkiledikleri. Kimin neyi neden yaptığı kadar, kimlerin birbirini nasıl tetiklediği de ön plana çıkıyor.
Sonuç olarak bu kitap, bir gizemi çözmekten çok bir huzursuzluk hissi yaratıyor. Okuru rahatsız eden de bu: net bir iyi-kötü ayrımı yok. Herkesin bir yönüyle haklı, bir yönüyle sorunlu olduğu gri bir dünya sunuyor.
Bu yüzden “Taş Kâğıt Makas”, sadece bir gerilim romanı değil; insan ilişkilerinin karanlık tarafına dair düşündüren bir hikâye.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.