Nuri Pakdil’in dediği gibi; Kudüs’ü bir kol saati gibi taşımalı insan. Ayarlanmadan Kudüs’e, vaktin bereketi de olmaz, yolun sonu da... Kudüs sadece bir şehir değil; bir annenin duasında filizlenen çocuk, bir babanın içinde canlanan vakardır. Yürümek gerek, her adımda o mukaddes gücü iliklerinde hissederek. Kalbinin pusulası Kudüs olmayanın, vakti hep noksandır.