“Vicdanımın en orta yeri acıyor. Size de arada bir olur mu böyle? ‘Acaba’ diyorum; bu ince çizgide nefes aldınız mı hiç? Ben çoktandır alıyorum, şimdi bile…”
Eğer ruhunuzun biraz durulmaya, hüzne bir anlam katmaya ihtiyacı varsa, Hirai Zerdüş’ün bu eserini mutlaka başucunuza koyun. Bu sadece bir "ayrılık" kitabı değil; bu, insan olmanın, sevmenin ve veda etmeyi bilmenin kitabı.
Genelde tükenmek; bitmek, yok olmak ve kaybetmekle eşdeğerdir bizim için. Ancak yazar, "Çok Güzel Tükendik" derken, bu tükenişin bir onuru, bir zarafeti olduğunu savınıyor. Sevdayı sonuna kadar yaşamanın, tüm duyguları tüketmenin aslında bir doluluk olduğunu vurguluyor.
Kendi içimde çok sustuğum şeyleri, yazarın kaleminden dökülen bu cümlelerde buldum. Meğer ne kadar çok, ne kadar sessiz ve ne kadar güzel tükenmişiz..
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.