Biraz benden oldu…
Bir günde okuduğum kitaplara gerçekten hayranım. Soluksuz okudum, merak ettim. O kadar güzeldi ki olay örgüsü bırakamadım ve bitirdim. Sürekli geçmiş travmalarımız bugünümüze yol veriyor. Çocukluğumuzda yaşadığımız her şey bugün bize karakter olarak çıkıyor. Bizler sağ kalmış bir nesiliz. Travmalarımızla başa çıkmaya çalışan ama her yerde patlak veren bir nesil bence.Ben mesela hep kendimi suçlarım. Bir olumsuzluk olsun hep kendimi suçlar aklamaya çalışırım. Oysa konu benimle bile ilgili değildir.Neden böyle oldu biliyor musunuz? Benim küçükken burnum kanardı. Annem bana kızardı. Kanamaya devam ederse ölürsün demişti bir kere. Ben de benim yüzümden kanıyor burnum sanardım ve çok korkardım. Halbuki burun damarım çatlakmış. Çok basit. Neden hastalık benim suçum olsun ki? Oldu hep benim oldu. Her hastalığımda doktora ben mi bir şey yaptım diye sordum ben.
Bu kitap da öyle biraz geçmişten gelen silinmek istenen hatıralarla dolu bir ev. Ama herkes cenaze gibi evde. Sessiz ortaklık var. Ve bu suça ortak edilmek istenmeyen bir evlat. Sonunda ait hissetmeyip kaçan gerçekleri de rüyalardan öğrenen bir Eyüp. Sonunda yüzleşen ve geri dönen Eyüp.
·
69 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.