Görme dünyanın bize yaptığı bir şeyden ziyade bizim dünyaya yaptığımız bir şey gibi görünebilir. Pasif bir biçimde arkamıza yaslanıp bütün manzaranın gözümüzün önünden geçmesini izlemeyiz. Çevremize göz gezdirir, ilgimizi çeken farklı nesneleri inceleriz. Gözlerimizi hareket ettirdikçe önümüzdeki sahnenin görünüşü değişir. Baktığımız şeyi çok net görürüz ve sahnenin doğrudan bakmadığımız kısımlarını pek fark etmeyiz. Bu âlimler, görme sahneden otomatik olarak yayılan şeylere bağlıysa gözlerimizi hareket ettirmenin gördüğümüz şeyi neden etkilediğini sorgulamaya başladılar. Bu tür gözlemler nesne- ışın teorisinin aleyhine çalışıyor gibiydi ve sahneyi hissetmek için gözlerden ışın yayıldığı düşüncesiyle daha tutarlıydı.
Mekan Yaratmak