Algernon'a Çiçekler, sadece zekâ üzerine yazılmış bir hikâye değil; insanın kendini kabul etme yolculuğunu en çıplak haliyle anlatan bir roman.
Charlie ile bağ kurmamın sebebi onun değişimi değil, aslında hep aynı kalmasıydı. Zekâsı arttığında da azaldığında da o, sevilmek isteyen, anlaşılmayı bekleyen bir insandı. Belki de bu yüzden hikâye ilerledikçe şunu daha net fark ettim: İnsan, kendisi olduğu için değerlidir; ne daha fazlası ne de daha azı.
Charlie’nin yaşadıkları bana şunu düşündürdü: Kimse için olduğumuzdan daha fazlasını olmaya çalışmak zorunda değiliz. Çünkü asıl mesele ne kadar “zeki” olduğumuz değil, ne kadar “insan” kalabildiğimiz.
Bu kitap, insana acıtarak ama çok dürüst bir şekilde şunu söylüyor: Anlaşılmak, sevilmek ve kabul görmek en temel ihtiyacımız. Ve belki de en zor olanı, bunu önce kendimize verebilmek.
Charlie’yi okurken aslında biraz da kendimizi okuyoruz.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.