Bahçıvan ve ölüm… Baba, ölüm ve yas.
Yazar, babasının hastalık ve ölüm anını içsel bir kabullenişle, yasını trajediye çevirmeden aktarıyor.
“Babam bir bahçıvandı, şimdi bir bahçe.” belki de hepimizin kitaba başlamasına vesile olan ilk alıntı.Bir bahçıvanın bahçesine, çiçeklerine ve toprağa olan sevdası ne kadar güzel anlatılmış.
Ölüm sessiz değildir. Sessiz bir çığlığı vardır; geldiğini haykırır. Herkes bilir ama yine de kabullenir.
Ölümün en acı yanı, hayatın devam ediyor olması senin eşyaların, kitapların, yazdığın notlar, buzdolabındaki yiyecekler… Ektiğin çiçekler açmış ama sen yoksun.
Yazar tüm bu düşünceleri kitapta ince ince işlemiş. Güzel bir eser, okunmasını tavsiye ederim.
·
82 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.