Zürafalarla Batıya Doğru, ilk sayfalarından itibaren beni içine çeken ama aslında sakin sakin ilerleyen bir yolculuk hikâyesi oldu. Büyük Buhran sonrası Amerika’da, yetim bir çocuğun iki zürafa ile çıktığı bu sıra dışı yolculuk hem duygusal hem de yer yer umut dolu bir hikâyeye dönüşüyor. Özellikle insan ve hayvan arasındaki bağın bu kadar içten anlatılması beni en çok etkileyen kısımlardan biriydi. Lynda Rutledge gerçek bir olaydan esinlenerek yazdığı için hikâyeye ayrı bir gerçeklik hissi katmış.
Karakterler oldukça sade ama etkili yazılmış. Yetim çocuğun iç dünyası, yaşadığı travmalar ve kendini bulma süreci oldukça dokunaklıydı. Yan karakterler — özellikle hayvan bakıcısı ve gazeteci — hikâyeye derinlik katıyor. Ancak bazı yerlerde karakterlerin biraz yüzeysel kaldığını hissettim; daha derin işlenebilirmiş. Yol hikâyesi olması nedeniyle olaylar zaman zaman tekrar hissi yaratabiliyor, özellikle orta kısımlar biraz yavaş ilerliyor diyebilirim.
Yazarın kalemi ise oldukça akıcı ve betimlemeleri güçlü. Özellikle Amerika’nın o dönem atmosferini ve yolculuk sahnelerini gözünde canlandırabiliyorsun. Duygu aktarımı çok başarılı; abartıya kaçmadan, sade ama etkili bir dil kullanmış. Ama eğer çok aksiyonlu, hızlı ilerleyen bir hikâye beklenirse bu kitap biraz sakin kalabilir. Genel olarak; dostluk, iyileşme ve ikinci şanslar üzerine sıcak bir hikâye okumak isteyenler için çok güzel bir tercih, ancak daha derin karakter analizleri ve tempo arayanlar için yer yer eksik kalabilir diyebilirim.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.