Hayat, çoğu zaman bize hayalini kurduğumuz sonları sunmaz. İşte bu kitap tam da bunu yüzünüze çarpan bir gerçeklikte anlatıyor. İlk satırından son noktasına kadar insanı içine çeken, sayfaları çevirdikçe kalbi ağırlaşan, ama bir o kadar da elinizden bırakamadığınız bir hikâye… Özellikle kitabın ikinci yarısında gözyaşlarıma engel olamadım.
Marin ve Sadie… Ergenlik çağında annelerini kaybeden ve hayatta birbirlerinden başka kimseleri kalmayan iki kız kardeş. Marin’in hayali yazar olmak, iyi bir üniversitede okumak ve dünyayı keşfetmekti. Ancak annelerinin ölümünden sonra tüm hayallerini bir kenara bırakıp kendini tamamen kardeşine adar. Güvenli, sınırları belli, monoton bir hayatı seçer ve küçük dünyasından dışarı adım atmamayı tercih eder.
Sadie ise bunun tam tersidir. Küçüklüğünden beri içinde taşıdığı asil ama asi ruhla büyür; dünyayı gezen, özgürlüğün peşinden koşan bir fotoğrafçı olur. Fakat son yolculuğundan döndüğünde Sadie’de gözle görülür bir değişim vardır. Buna rağmen kız kardeşiyle birlikte bir tatil yapmak ister ve Marin’i Saba Adası’na gitmeye ikna eder.
Uçuş günü geldiğinde her şey beklenmedik şekilde değişir. Sadie uçağı kaçırır, Marin ise hayatında ilk kez tek başına bir yolculuğa çıkar. Uçakta tanıştığı Lucas’ın yardımıyla Saba Adası’na ulaşır ve istemeden de olsa kendini daha önce hiç deneyimlemediği bir hayatın içinde bulur. Ada, Marin için hem bir kaçış hem de bir uyanış olur. Lucas’la geçirdiği zamanlar kalbinin yıllardır kapalı olan kapılarını aralamaya başlar.
Fakat Marin, kız kardeşiyle ilgili öğrendiği o gerçek ile yüzleştiğinde, kurduğu tüm dengeler bir anda yerle bir olur. O noktadan sonra hikâye sadece bir tatil hikâyesi olmaktan çıkar; yasın, fedakârlığın, aşkın ve gerçeğin insanı nasıl dönüştürdüğünü anlatan sarsıcı bir yolculuğa dönüşür.
Bu kitap bana şunu hatırlattı: Bazen en çok korumaya çalıştığımız insanlar, en büyük sırları saklayanlar olur. Ve bazen bir insanın hayatı, tek bir gerçekle ikiye bölünebilir.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.