David Goggins'i bundan 4 yıl önce spora yeni yeni başladığım yıllarda tanımıştım. Çölün ortasında koşarken " I'm back motherfucker " diye bağıran veya benchteyken " who's gonna carry the boats" diye deli gibi sayıklayan bir adamı izlemek beni motive etse de neden bu sözleri söylediğini kitabı okuyunca daha iyi anladım.
Ben Goggins videoları izlerken acıdan zevk alan bir adamı görüyordum ve bunun arka planını bilmiyordum çünkü Goggins asla yılmayan bir adamdı ve her seferinde çıtayı yukarı çıkarıyor, bunu yaparken her şeyin bir akıl oyunu olduğunu biliyor, zihnine hakim olmaya çalışıyor ve acıyı benimseyerek çok çalışıyordu.
Bunun neticesinde onlarca ultramaraton koştu, triatlon yarışmaları bitirdi. Ordunun sayılı askerlerinden birisi oldu, 17 saat boyunca barfiks çekerek 4030 barfiks ile dünya rekoru kırdı ve emekli olduktan sonra bile yoğun güç isteyen işlerde çalışmaya devam etti ve ediyor.
Asıl olay ise şu: kesinlikle nefret ettiği şeyleri tutkuyla yapıyor ve konfor alanından sürekli uzaklaşmaya çalışıyor.
Kimse Goggins gibi 39 saat boyunca yüzlerce kilometre koşmak veya BUD/S, Delta Force veya Komando Okulu sınavlarına çalışmak zorunda değil belki ama zihnini kontrol etmek ve kendini aşmak zorunda. Dolayısıyla kendini aşmaya çalışan ve bir insanın gerçekten nelere muktedir olabileceğini gösteren, sıfırdan zirveye acı dolu bir ilerleyişi anlatan bu kitap, okuyan çoğu kişiye ilham olacaktır.
#stayhard
·
119 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.