Roman, yaşlı bir general olan Henrik’in yıllardır beklediği bir buluşma ile başlar. Gençliğinde en yakın dostu olan Konrad ile tam 41 yıl sonra yeniden bir araya gelir. Bir zamanlar ayrılmaz iki arkadaş olan bu iki adamın yolları, geçmişte yaşanan gizemli bir olay yüzünden kopmuştur.
Henrik, Konrad’ı eski şatosuna davet eder. Akşam yemeği hazırlanır, mumlar yakılır… ve gece boyunca sürecek bir hesaplaşma başlar.
Bu hesaplaşmanın merkezinde gerçek Dostluk var.Ve şahane monologlar.
Bir kadın (Henrik’in eşi)Ve yıllar önce ormanda yaşanan tuhaf bir av sahnesi
Henrik konuşuyor, Konrad çoğu zaman sessiz kalıyor. Okurken ben ise yavaş yavaş geçmişte ne olmuş olabileceğini anlamaya çalışıyorum
Bu kitap aslında olaydan çok duyguların ve düşüncelerin romanı. Büyük bir aksiyon yok. Ama iki insanın iç dünyası, kırk yıl boyunca taşınmış duygular ve sorular adeta bir laboratuvar gibi açılıyor ve inceleniyor.
Márai burada özellikle şu soruların etrafında dolaşıyor:Gerçek dostluk mümkün mü, yoksa insanlar sonunda birbirine yabancı mı olur?• İhanet gerçekten affedilebilir mi?• Bir insan hayatını tek bir sorunun cevabını bekleyerek geçirebilir mi?
Romanın en çarpıcı yanı, zamanın ağırlığını hissettirmesi. Kırk yıl boyunca söylenmeyen bir cümle, yakılmamış bir hesap, sönmemiş bir merak var. Mumlar bu yüzden sembolik gibi.
Garip bir dostluk trajedisi.Okuması keyifli ve düşünmek için fazlasıyla alan açan bir roman.
Tavsiye ederim .
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.