Yaşar Kemal bizlere hep bir arada yaşamanın önemini vurgulamıştır. Savaşların, nefretin, ırkçılığın ve toplumsal düzeni bozan her türlü yapının önüne geçmeye çalışmıştır. Birlik olmanın, bir olmanın yolunu göstermek adına bizleri hep destansı hikayeleriyle ,anlatılarıyla baş başa bırakmıştır. Haksızlığın olduğu her yere giderken bizi duygularımızla beraber götürmüştür. Bizleri derinden etkileyebilmek ve vicdanımızla hareket etmemiz için her türlü edebi yola başvurmuştur
Bir ada hikayesinin ikinci serisi ; karıncanın su içtiği. Yine Yaşar Kemal yine Anadolu
Bitmiş bir savaşı ve sonrasında mübadelenin anlatıldığı bir eser. Yaşar Kemal’in en iyi romanlarından biri olduğunu düşünüyorum.
Savaş olmuş bitmiş ama geriye çok büyük acılar bırakmıştır bu acının yanında karınca adasında yaşayan insanlar mübadele kararıyla topraklarından olmuş ada bomboş kalmıştır. Bu ada savaştan dolayı evini ailesini her şeyini kaybeden insanların yeni adresi olacaktır. Adanın nüfusu zamanla artıyor ve üstelik nüfusu oluşturan insanların kimlikleri, dini inanışları farklı kesimlerden oluşuyor tam anlamıyla bir hoşgörü adası oluyor. Bu adanın birlik ve beraberliğe ne kimlik ne dini inanış ne de başka bir farklılık önüne geçebiliyor.
Eserin 491 sayfasında şöyle geçiyor “ …ben bir günün, bir saniyenin bir ömür olduğunu öğrendim. Bir ömrün sonsuz olduğunu da öğrendim.”
Bu sonsuz ömürün Yaşar Kemal’e ait olduğunu düşünüyorum.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.