Gülistan: Zamanı Aşan Bir Bilgelik Bahçesi
Bazı kitaplar vardır; okunmaz, dinlenir.
Bazıları vardır; anlatmaz, fısıldar.
Gülistan işte tam olarak böyle bir eser.
Saadi Şirazi, kelimeleriyle bir bahçe kurmuş; biz okurlar da o bahçede gezen yolcularız. Her hikâye bir ağaç, her öğüt bir çiçek gibi… Kısa ama derin, sade ama sarsıcı.
Kitapta yer alan kıssalar ilk bakışta basit gibi görünse de, her birinin içinde insan doğasına dair keskin bir gözlem saklı. Kimi zaman bir hükümdarın adaletiyle, kimi zaman bir dervişin sessizliğiyle karşılaşıyoruz. Ve fark etmeden kendimizi sorgulamaya başlıyoruz:
“Ben olsaydım ne yapardım?”
En etkileyici tarafı ise şu: Aradan yüzyıllar geçmiş olmasına rağmen, anlatılanların hâlâ bu kadar güncel olması. İnsan değişmiyor; sadece zaman değişiyor.
Bu kitap ne vaat ediyor?
• Uzun uzun anlatılan hikâyeler değil, kısa ama çarpıcı dersler
• Okurken değil, okuduktan sonra derinleşen bir etki
• Altını çizmekten çok, zihne kazınan cümleler
Okurken hissettiklerim:
Bu kitapla bir yarışa giremezsiniz. Hızlı okunacak bir eser değil; aksine her sayfasında durup düşünmek gerekiyor. Bazen bir paragraf, bir sayfadan daha uzun sürüyor.
Son söz:
“Gülistan”, okunup rafa kaldırılacak bir kitap değil. Ara ara dönüp yeniden gezilecek bir bahçe… Her dönüşte farklı bir çiçek fark ediyorsunuz.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.