Okuduğum en sıkıcı kitaplardan biri olabilir. Hiç sevmediğim Halil Cibran’ın şiir kitabını okuyor gibiyim. O kadar gereksiz acı güzellemesi var ki dayanılacak gibi değil. Hani o acıyı hissedersin de dayanamazsın ya bazen, o da aslında yazarın ne kadar iyi anlattığını kanıtlar. Burada anlatamamış işte. Henüz bitirmedim bile ama hiç beğenmedim bırakmak istiyorum, sırf kısa diye bırakamıyorum. Buraya yazıp biraz içimi dökeyim dedim
·
93 Gösterim
1 Yorum
Bence pek çoğumuzun bilmediği bir tarihsel trajediye ışık tutuyordu . Osmanlı nın çözülme döneminde artan yoksullukla birlikte Kıbrıs’tan Anadolu’ya Balkanlar’dan Kafkasya’ya birçok kadın ve kız çocuğunun kandırılarak ya da zorla Arap coğrafyasına götürüldüğünü öğrenmek benim için oldukça sarsıcıydı. ( Şaşırdım, Begüm bu 3 puanın hesabını sorar diye düşünüyorum 😊)
Konu çok ilgi çekici gerçekten de ama beni olayların içine çekemedi maalesef. Karakterleri doğru düzgün anlattığını düşünmüyorum, zaman atlamalarında ve geçişlerde çok başarılı değildi. Aynı kitabı karakterleri daha detaylı anlatarak ve betimlemeleri daha güzel yaparak 300-400 sayfa yazsaydı -tabi anlatım tarzının daha akıcı olması şartıyla- okuması çok daha keyifli olabilirdi. (Veremeyeceğimiz bir hesap yok😉)
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.