“Bu, asker kurgusu mu yoksa mafya kurgusu mu?”
Kitabı geçen yıl okumaya başlamıştım. O yıl serinin iki kitabını bitirdim. Üç gün önce ise yarım kalmasın diye son iki kitaba da şöyle bir göz gezdirdim. Ama gerçekten okumadım… sadece baktım. Çünkü bu seri “asker kurgusu” adıyla özellikle TikTok’ta fazlasıyla abartılarak paylaşılıyor.
Timur Tonge, Gökçen kitabından beri sevilen biri. Ama açık konuşayım: Bu kitapların hiçbiri “asker kurgusu” değil.
İnsanlar Timur’u; karakteri, duruşu ya da bir asker olarak taşıması gereken değerler için değil—daha çok dış görünüşü, yakışıklılığı ve uzun boyu yüzünden seviyor gibi geliyor bana.
Oysa bir karakter “asker” olarak sunuluyorsa, davranışlarının da bu kimliğe yakışır olması gerekir. Ama Timur, bu unvanı taşısa da hareketleriyle bunu yansıtmıyor.
Bir kitaba bu kategoriyi verirken ne düşünülüyor gerçekten? Sırf içinde asker geçen her hikâye “asker kurgusu” mu oluyor?
Sizin hayranlıkla okuduğunuz Timur gerçekten bir asker mi? Bu kitap size vatan sevgisi mi aşılıyor? Yoksa sadece uzun boylu, bir kadına delicesine âşık, sevdiği için dünyayı yakıp yıkabilecek bir adam mı görüyoruz? Üzerine bir de “asker” etiketi eklenince her şey anlam kazanmış mı oluyor?
Sırf adam asker diye bu hikâye “asker kurgusu” mu sayılıyor? Gerçekten bu kadar mı?
Bence olmuyor.
Çünkü “asker kurgusu” dediğimiz şey sadece bir meslekten ibaret olmamalı. O; disiplin demektir, sorumluluk demektir, gerektiğinde duygularını bir kenara bırakıp görevini her şeyin üstünde tutabilmek demektir. En önemlisi de vatan sevgisini hissettirmelidir. Okuyan insanın içinde bir şeyleri uyandırmalı, ona bir duruş kazandırmalıdır.
Ama burada gördüğümüz şey bambaşka. Sevdiği için görevini görmezden gelebilecek bir karakter, bu duyguyu veremez. Çünkü gerçek bir asker için önce görev gelir, önce vatan gelir. Aşk bile bunun önüne geçmez.
Belki ben kitaba biraz önyargıyla yaklaşmış olabilirim. Ama hem TikTok’ta yapılan editlerden hem de okuduklarımdan nasıl bir karakterle karşı karşıya olduğumu açıkça gördüm. En azından ilk üç kitabı tam okuduğum için Timur’un nasıl biri olduğunu anladım.
Yazarın dili aslında güzel, akıcı. Bu yüzden “asker kurgusu” olarak görmesem bile Gökçen’i de tamamen okumuştum. Kendini okutan bir kitaptı. Ama onda da görmezden gelinemeyecek kadar çok hata vardı…
Bir de yazarın Timur karakterine fazlasıyla odaklanması yüzünden Gökçen’in finali aceleye getirilmiş ve eksik kalmış gibi hissettirdi.
Her neyse… Bu kitaba dönersek: Bu hikâyede eksik olan şey tam da en çok vurgulanması gereken şeydi—vatanın ağırlığı, bir askerin omuzlarında taşıdığı sorumluluk ve o sessiz ama derin sevgi.
Eğer bir asker karakteri ya da bir hikâye bana bu duyguları hissettirmiyorsa, o kitap benim için “asker kurgusu” değildir.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.