Veronika ölmek istiyor konu bakımından gerçekten güzel bir kitaptı. Kitabın ortalarına gelene kadar çok çok beğendiğimi söyleyemem o yüzden okumam biraz uzun sürdü. Fakat ortalarından sonra kitap çok güzelleşti ve akmaya başladı. Veronika'nın villete’de kaldığı süre boyunca hayatını yeniden gözden geçirmesi, kaçırdığı fırsatları farketmesi ve bunları yaparken farkında olmadan diğer "hastalara" örnek olması güzeldi. Sonlara doğru altını çizdiğim epey yer oldu. Kitapta bir kez daha insanlar ne düşünür diyerek alışılmış şeylerin dışına çıkmamanın, farklı olmaktan sanki bu kötü bir şeymiş gibi korkmanın ne kadar saçma olduğunu gördüm. Her insan farklıdır, hayalleri farklıdır, karakteri farklıdır. Normal bir insan olarak adlandırılabilmek için herkesle aynı olmaya çalışmaksa bir insanın kendine yapabileceği en büyük kötülüklerden biridir. Bu konuda yazarın "Dünyanın bütün dağlarında, ormanlarında, bir tek yaprağı bile bir başkasının tıpkısı olarak yaratmamıştır Tanrı. Oysa siz farklı olmayı delilik sayıyorsunuz." alıntısı güzeldi. Dünyada ki bütün insanlar aynı olsa hayatın hiçbir anlamı kalmazdı. Gerçekten fırsatımız varken hayat amacımızı bulmaya çalışmanın önemini anlatan güzel bir kitaptı.
"Hayatım boyunca hep sıkı sıkı giyinmişim, soğuk alma korkusuyla."
·
26 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.