Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Rumeysa Peşman kaleminden 
Zamanın Dehlizi kitabının yorumu ile geldim
Mart ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 414 sayfalık bir kitap
•Son sayfayı kapattığımda hissettiğim o ağır sessizliği nasıl anlatsam? Nisan ve Sina ile öyle bir yol yürüdüm ki, artık onlar benim için sadece birer kurgu karakter değil; sanki dertlerini bizzat dinlediğim, yaralarını beraber sarmaya çalıştığım iki yakın dostum. 2024’e, o "4 yıl sonraki" o keskin viraja geldiğimde anladım: Bu seri sadece bir fantastik kurgu değil, bir ruhsal hesaplaşma destanıymış.
•Zaman yolculuğu zaten başlı başına beyin yakan bir tema ama buna bir de yüz körü bir katil detayı eklenince işler bambaşka bir boyuta evriliyor. Kimin kim olduğunu bilmediğiniz o tekinsiz atmosfer her an tetikte tutuyor.
•Nisan, onu tanıdıkça içindeki o karanlığı, intikam uğruna merhametini nasıl bir kenara bıraktığını iliklerimde hissettim. Kaybettim ama yenilmedim diyen o sarsılmaz iradesiyle o sadece bir kurban değil; kendi cehennemini elleriyle inşa eden bir savaşçı.
•Sina, bu fırtınanın ortasındaki en güvenli limandı. Nisan’ın darmadağın olan arkasını toparlamaya çalışırken kendi kırgınlıklarını nasıl susturduğunu izlemek kalbimi çok sızlattı.
•Onların arasındaki o slowburn aşk, sevgi ve nefretin aynı olduğu o ince çizgide yürümek gibiydi. Acıyla yoğrulmuş, sabırla bekletilmiş ve verilen sözlerin ağırlığıyla harmanlanmış bir bağ..
•Rumeysa hocamızın kaleminden zaman yolculuğu, dram ve intikamın böylesine şiirsel ama bir o kadar da sert işlendiği bu seriyle Nisan ve Sina’yı iyi ki tanıdım. Onlarla beraber gökyüzüne bakmayı, zamanın kıymetini o durmayan akışta anlamayı öğrendim.
Sizce tutulması imkânsız olan sözler sadece birer yalan mıdır? Yoksa her sözün bir bedeli mi vardır?
Yazarımızın kalemine sağlık
Kitap ile ilgili düşüncelerinizi yorum bırakabilirsiniz
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
Rumeysa Peşman kaleminden Zamanın Dehlizi kitabının yorumu ile geldim
Mart ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 414 sayfalık bir kitap
•Son sayfayı kapattığımda hissettiğim o ağır sessizliği nasıl anlatsam? Nisan ve Sina ile öyle bir yol yürüdüm ki, artık onlar benim için sadece birer kurgu karakter değil; sanki dertlerini bizzat dinlediğim, yaralarını beraber sarmaya çalıştığım iki yakın dostum. 2024’e, o "4 yıl sonraki" o keskin viraja geldiğimde anladım: Bu seri sadece bir fantastik kurgu değil, bir ruhsal hesaplaşma destanıymış.
•Zaman yolculuğu zaten başlı başına beyin yakan bir tema ama buna bir de yüz körü bir katil detayı eklenince işler bambaşka bir boyuta evriliyor. Kimin kim olduğunu bilmediğiniz o tekinsiz atmosfer her an tetikte tutuyor.
•Nisan, onu tanıdıkça içindeki o karanlığı, intikam uğruna merhametini nasıl bir kenara bıraktığını iliklerimde hissettim. Kaybettim ama yenilmedim diyen o sarsılmaz iradesiyle o sadece bir kurban değil; kendi cehennemini elleriyle inşa eden bir savaşçı.
•Sina, bu fırtınanın ortasındaki en güvenli limandı. Nisan’ın darmadağın olan arkasını toparlamaya çalışırken kendi kırgınlıklarını nasıl susturduğunu izlemek kalbimi çok sızlattı.
•Onların arasındaki o slowburn aşk, sevgi ve nefretin aynı olduğu o ince çizgide yürümek gibiydi. Acıyla yoğrulmuş, sabırla bekletilmiş ve verilen sözlerin ağırlığıyla harmanlanmış bir bağ..
•Rumeysa hocamızın kaleminden zaman yolculuğu, dram ve intikamın böylesine şiirsel ama bir o kadar da sert işlendiği bu seriyle Nisan ve Sina’yı iyi ki tanıdım. Onlarla beraber gökyüzüne bakmayı, zamanın kıymetini o durmayan akışta anlamayı öğrendim.
Sizce tutulması imkânsız olan sözler sadece birer yalan mıdır? Yoksa her sözün bir bedeli mi vardır?
Yazarımızın kalemine sağlık
Kitap ile ilgili düşüncelerinizi yorum bırakabilirsiniz
Okumayı ihmal etmeyin
im t u b i s ʚĭɞ
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.