Ruhuma yeniden ev olduğum bu yeni yaşım kutlu olsun...1000Kitap
Doğum günüm takvimde yalnızca bir yaprağın daha düşmesi değil artık.
Bu kez başka.
Sanki eski adımlarımın tozunu silkeleyip aynanın karşısına ilk kez gerçekten ben çıkmışım gibi.
Yeni yaşım sadece sayı değil içimde yavaş yavaş açılan bir kapı.
Yeni yılım dışarıdan kutlanan değil, içeriden kurulan bir başlangıç.
Ve ben uzun zaman sonra ilk kez kendime dönmenin sessiz ama güçlü yolundayım.
İnsan bazen en çok kendinden uzak düşüyor.
Kalabalıkların içinde, beklentilerin arasında, “olman gereken” kişiyle “olduğun” kişi birbirine karışıyor.
Sonra bir gün geliyor ve insan kendi sesini, başkalarının gürültüsünden ayırmayı öğreniyor.
Benim için bu dönem tam da böyle.
Bir geri çekiliş değil bu bir dönüş.
Kaybolduğum yerden değil, kendimi unuttuğum yerden geri geliş.
Bu yeni yaş, bana büyümeyi değil, derinleşmeyi fısıldıyor.
Daha çok şeye yetişmeyi değil, bana ait olana kök salmayı öğretiyor.
Artık anlıyorum ki Her yeni yıl insana bir şey eklemez bazen bazı fazlalıkları usulca alır.
Kırgınlıkları, aceleleri, kendini ispat etme telaşını…
Geride kalanlardan boşalan yere ise insan en sonunda kendini yerleştirir.
Doğum günüm bu yüzden bir kutlamadan çok bir hatırlayış benim için.
Kim olduğumu, neleri taşıyıp neleri bırakmam gerektiğini, hangi yaralarla inceldiğimi, hangi sessizliklerde güçlendiğimi hatırlayış.
Artık biliyorum ki kendine dönmek, dünyadan vazgeçmek değil;
dünyaya ilk kez kendi hakikatinle bakabilmekmiş.
Bu yeni yılımda kendime bir söz veriyorum
Kendi içime yabancı kalmayacağım.
Kendimi ertelemeyeceğim.
Ve ışığımı, kimse görmese bile, kendim için söndürmeyeceğim.
Çünkü bazı yaşlar insanı büyütmez yeniden doğurur.
Ve ben, tam da böyle bir eşiğin üstündeyim şimdi.
Yeni yaşım kutlu olsun.
İçime döndüğüm, kendimi bulduğum, ruhuma yeniden ev olduğum bu yeni yıl kutlu olsun...
·
366 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
