Deniz Tanrısının fantastik dünyasında kayboldum
“Bak Shin, (avcumda tam ortasında üzerine nilüfer çiçeği oyulmuş taş duruyordu) ruhunu buldum. “
(Bir süre hiç bir şey demeyince acaba onu gücendirdim mi diye düşündüm. Ama sonra elini uzatıp parmağını taşın ve benim açık avcumun üzerinde gezdirdi)
“Bir dağ kadar büyük yahut ay kadar parlak olmayabilir,(dedim Shin gözlerini gözlerime çevirince. O koyu gözlerinin karanlıklarında yürek burkan, kırılgan bir bakış vardı) ama onlar kadar güzel çünkü senin ruhun. Güçlü, dirençli ve kararlı. Ayrıca inatçı. (Hafifçe güldü) Ve değerli, tıpkı senin gibi.”
Shin nefesini tuttu.
Kalbim göğsümde acı verecek kadar hızlı atmaya başladı. “Ee? Kabul edecek misin?”
Ama Shin taşı almak yerine elini benimkinin üzerine koydu, taş avuçlarımızın arasında sıkıştı.
“Eğer alırsam, bir daha asla bırakmam.” s.158
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.