Bir zamanlar uzak bir yerde bir cümbez varmış.
Gövdesi yaşlı, dalları sessizmiş.
O cümbezin gölgesinde yaşayan kadınlar varmış.
Kimi susmayı öğrenmiş, kimi kaderini.
Kimi ise içindeki hikâyeleri sadece geceleri, yıldızlara anlatırmış.
Hatice de o kadınlardan biriymiş.
Masallar anlatırmış…
Ama onun masallarında prensler değil,
yarım kalmış hayatlar varmış.
Bir kızın büyürken kaybettiği hayaller,
bir kadının içine gömdüğü sözler,
ve yıllarca konuşamayan kalpler…
Bu yüzden Cümbezin Kızı bana bir roman değil,
Hatice’nin fısıldadığı bir masal gibi geldi.
Ve o masal bana şunu düşündürdü:
Bazı hikâyeler yazılmaz…
Nesilden nesile sessizlikle anlatılır.
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.