Bazı kitaplar vardır, tam zamanında gelir.
Ve insan onları okurken sadece okumaz… hisseder.
Bu kitap bana şunu düşündürdü:
Yas, sadece gidenin ardından tutulmaz.
Biraz da geride kalanın eksilen hayatıdır.
“Ben onsuz nasıl yaşarım?”
Belki de yasın en dürüst sorusu bu.
Bahçıvan ve Ölüm ölümü anlatmıyor sadece.
Onunla birlikte yaşamayı,
eksilerek devam etmeyi anlatıyor.
Sessiz, sade ama derin bir kitap.
Bittiğinde bağırmıyor…
İçinde kalıyor.