Bu kitabı bir çırpıda bitirmemeliyiz bence.
Ara ara, sakin sakin elimize alıp
içinden kendimize bir hikâye seçmeliyiz.
Çünkü bazı cümleler hızlı okunmak için değil,
durup hissedilmek için yazılmış.
En çok şunu düşündürdü bana:
Bazen güçlü olmak, her şeyi tek başına yapmak değildir.
Bazen güçlü olmak,
birinin sana uzattığı eli geri çevirmemektir.
Sevgi…
Sadece vermek ya da almak değilmiş.
Birbirine katılmakmış.
Ve belki de en zor olan:
Bunu kabul edebilmek.