Kitabı okudum demek yetmez beni duygudan duyguya sürükledi diye bilirim hani hep diyoruz ya doğduğun coğrafya kaderindir diye yada her insan annesinin kaderini yaşar diye bu kitapta da bol bol bu cümleleri kuruyoruz. Kalbim param parça oldu diye bilirim kitabımız iki çocuğun hayat mücadelesinden daha çok bizlere karmakarışık olan hayatımızda acı ve umudun yan yana olduğunu gösteriyor. Dışlanmaya psikolojik şiddete toplum baskısına dışlanmaya terk edilmişliğe travmalar arasında kaybolmamıza rağmen her daim umudun olduğunu bilmenizi hissetmenizi sağlıyor. Bu kitap beni duygudan duyguya soktu ve kesinlikle bakış açımı değiştirdi ben çok sevdim ve sizlerin de kesinlikle okumasını öneriyorum.
•
Şimdi gelelim birazcık konusundan bahsetmeye; Japon kraliyet ailesinin kızı ile Afro Amerikan bit askerin kızıydı Norika ve annesi onu terk ettiğin de sadece 8 yaşındaydı onu elimde bir mektup ile büyükannesinin kapısına bırakıp gitmişti. O günden sonra ise Noriko için yıllarca sürecek bir hapis hayatı başlamıştı. Günlerce hatta yıllarda süren bu travmayı rüyalarında bile tekrarlanacaktı. Aristokrat bir aileye mensup olan annesi gayrimeşru bu şekilde doğurduğu kızını terk etmişti o tavan arasında her şeyden mahrum olarak ve şiddet görerek büyümüştü çünkü kraliyet ailesi için Norika itibarlarına sürülmüş bir lekeydi. Bu durum üvey abisi Akira gelene kadar böyle devam etti ona Akira’dan uzak durulmasını söyleseler de bu kurula bir türlü uymuyordu Akira, bu ailenin onurlu tek varisiydi ve ne istese oluyordu. Ve bir gün Norika ile Akita büyük bir bağ kurdular ancak bir gün yolları kötü bir şekilde ayrıldı ve tekrar kavuşmaları yıllar sürecekti
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.